Kijk naar je eigen geest vóór de fouten van iemand anders

We merken gemakkelijk de fouten en tekortkomingen van anderen op. Als we beoordelen waarom ze zo praten of waarom ze zulke gewoonten hebben, lijken hun slechte punten al snel groter dan hun goede.

Een geest die blijft zoeken naar de fouten van iemand anders stopt niet bij eenvoudige observatie. Afkeer, roddel, vergelijking en oordeel volgen, en die gewoonte groeit opnieuw als een donker zaadje in onze eigen geest. Ogen die anderen slecht zien, maken uiteindelijk ook onze eigen geest grof.

Oefenen is niet het uitzoeken wat er mis is met anderen. Het is het werk van het verlichten van onze eigen geest. Zoals Seongcheol Keun Sunim leerde: voordat we de fouten van iemand anders zien, moeten we eerst onze eigen fouten zien. Eerst moeten we het oordeel, de woede en het superioriteitsgevoel in onszelf opmerken.

Dit betekent uiteraard niet dat we weigeren te onderscheiden wat er mis is. Het betekent dat voordat onderscheidingsvermogen verhardt in afkeer, we moeten onderzoeken welke gewoonte onze eigen geest aan het ontwikkelen is. Dan wordt onderscheidingsvermogen wijsheid en wordt de geest een beetje zachtaardiger.

Als je vandaag de dag de fout van iemand ziet, breng die dan niet meteen onder woorden. Kijk eerst eens naar wat er in je eigen geest beweegt. Wanneer de ogen die naar fouten zochten naar binnen keren, gaat het pad van de beoefening open.