มองจิตใจของตนเองก่อนความผิดของผู้อื่น

เราสังเกตเห็นข้อบกพร่องและข้อบกพร่องของผู้อื่นได้ง่าย เมื่อเราตัดสินว่าทำไมพวกเขาถึงพูดแบบนั้นหรือทำไมพวกเขาถึงมีนิสัยเช่นนั้น จุดด้อยของพวกเขาก็ปรากฏใหญ่กว่าจุดดีของพวกเขาในไม่ช้า

จิตใจที่ค้นหาความผิดของผู้อื่นไม่หยุดอยู่เพียงการสังเกตง่ายๆ ความไม่ชอบ การนินทา การเปรียบเทียบ และการตัดสินจะตามมา และนิสัยนั้นก็เติบโตขึ้นอีกครั้งเหมือนเมล็ดพืชมืดในใจเราเอง สายตาที่มองคนอื่นไม่ดีจะทำให้จิตใจของเราหยาบในที่สุดเช่นกัน

การฝึกฝนไม่ใช่การค้นหาว่าผู้อื่นมีอะไรผิดปกติ เป็นงานทำจิตของเราให้สว่างไสว ตามที่ Seongcheol Keun Sunim สอน ก่อนที่จะเห็นความผิดของผู้อื่น เราต้องเห็นความผิดของเราเองก่อน ก่อนอื่นเราต้องสังเกตการตัดสิน ความโกรธ และความรู้สึกเหนือกว่าภายในตัวเรา

แน่นอน นี่ไม่ได้หมายถึงการปฏิเสธที่จะแยกแยะว่าอะไรผิด หมายความว่าก่อนที่ความฉลาดจะกลายเป็นความไม่ชอบ เราควรตรวจสอบว่าจิตใจของเราเติบโตขึ้นเป็นนิสัยอะไร เมื่อนั้นความฉลาดจะกลายเป็นปัญญา และจิตใจก็จะอ่อนโยนขึ้นอีกหน่อย

วันนี้เมื่อเห็นความผิดของใครก็อย่าพูดเป็นคำพูดทันที ก่อนอื่นให้มองดูว่ามีอะไรเคลื่อนไหวอยู่ในจิตใจของคุณก่อน เมื่อดวงตาที่มองหาข้อบกพร่องหันเข้าด้านใน เส้นทางแห่งการปฏิบัติจะเปิดออก