Αφήστε την εικασία και δείτε τα πράγματα όπως είναι

Χωρίς να γνωρίζουμε πλήρως, συχνά διαχωρίζουμε εύκολα τα πράγματα σε σωστά και λάθος με βάση μια αόριστη εικασία. Η σημερινή διδασκαλία μιλά γι' αυτό μέσα από μια δανεισμένη φράση: όταν διακρίνετε και καταλήγετε σε συμπέρασμα από μια ασαφή, θολή εικασία, αναπόφευκτα θα πλανηθείτε πολύ μακριά. Ακόμη και τα επιχειρήματα που επιμένουν πώς η μια πλευρά διαφέρει από την άλλη προκύπτουν μόνο επειδή η πλήρης αφύπνιση δεν έχει ακόμη συμβεί.

Η διδασκαλία παρομοιάζει τη στιγμή που κάτι ανακύπτει με ένα κύμα. Μόλις σηκωθεί ένα μόνο κύμα, αμέτρητα κύματα το ακολουθούν, και λέγεται ότι μύρια κύματα μπορούν να συνεχίζονται δίχως τέλος. Με τον ίδιο τρόπο, μόλις μια σκέψη πλανηθεί, συνεχίζει να συνδέεται από εκεί και πέρα, και γίνεται δύσκολο να απαλλαγείτε από αυτήν.

Η διδασκαλία είναι αυστηρή. Λέει ότι καμία σκέψη δεν θα έπρεπε καν να ανακύψει, φτάνοντας μέχρι το σημείο να σας λέει να μη σκέφτεστε καθόλου. Κι όμως λέει επίσης ότι η σκέψη αναπόφευκτα θα ανακύψει. Γι' αυτό σας λέει να την κόβετε ακριβώς εκεί όπου ανακύπτει, και να συνεχίζετε να την κόβετε ξανά και ξανά. Λέει ότι ακόμη και στην πιο εξαίσια κατάσταση, αν η σκέψη «έφτασα εδώ» ανακύψει έστω και λίγο, αυτό δεν είναι ακόμη το αληθινό.

Η διδασκαλία φτάνει μέχρι το σημείο να λέει ότι πρέπει να βλέπετε χωρίς απληστία, χωρίς διακρίνουσα σκέψη, χωρίς προσκόλληση, χωρίς καμία σκέψη απολύτως. Ακόμη κι αν δεν αφυπνιστείτε αμέσως, λέγεται πως αυτός είναι καιρός για να μάθετε ότι μια κρίση που διαμορφώνεται ενώ κρατάτε προσκόλληση ή εμμονή στην καθημερινή ζωή αναπόφευκτα θα πλανηθεί. Εδώ, φέρνουμε αυτή τη διδασκαλία σε ένα μέγεθος που μπορείτε να δοκιμάσετε μία φορά σήμερα: παρατηρήστε τη στιγμή που πρόκειται να κρίνετε με βάση μια εικασία, και μην συνδέσετε αυτή τη σκέψη περαιτέρω από εκεί.