ذهنی که به پایان ها و آغازها چنگ نمی زند
آموزش امروز می پرسد چگونه به پایان و آغاز در آخرین روز سال نگاه کنیم. تقویم و زمان قراردادهایی هستند که ما برای زندگی تنظیم می کنیم. وقتی سال تغییر می کند و تاریخ متفاوت است، ممکن است به نظر برسد که همه چیز جدید شده است، اما خود زندگی در یک لحظه به طور کامل قطع نمی شود و دوباره شروع نمی شود.
در بودیسم گفته می شود که هیچ چیزی از ابتدا ساخته نشده است و هیچ چیز به طور کامل ناپدید نمی شود. این سخن که چیزی پدید نمی آید و چیزی متوقف نمی شود، صرفاً یک نظریه نیست. این یک هوادو است که به ما کمک می کند اندیشه های پایان و آغاز را که به آنها چنگ می زنیم، فرو بگذاریم.
در زندگی با دیگران بودن می تواند دشوار باشد، و بسیاری از مواقع مجبوریم چیزهای ناراحت کننده ای را تحمل کنیم. تنها زندگی کردن ناراحتی دارد و با هم زندگی کردن نیز ناراحتی دارد. اما این ناراحتی شکستی نیست که باید از زندگی حذف شود. می تواند جایگاه تمرینی باشد که در آن آنچه اکنون اینجاست را تحمل می کنم و می آموزم.
وقتی سال تغییر می کند، همه مشکلات در یک لحظه از بین نمی روند. اما اگر ذهن به پایان ها و آغازها خیلی محکم نچسبد، می توان احساسات گذشته را کمی نرم تر فرو گذاشت. آنچه باید در زندگی ادامه دار اکنون ببینیم و بیاموزیم، روشن تر می شود.
امروز به این فکر که این آخرین روز است نچسبید و تنها به نام سال جدید وابسته نباشید. همین اکنون به این ذهن نگاه کنید. برای لحظه ای اندیشه پدید آمدن و ناپدید شدن را فرو بگذارید. در زندگی ادامه دار، آنچه را باید تحمل کرد تحمل کنید و آنچه را باید آموخت بیاموزید. این هوادوی امروز در پایان سال است.
حتی وقتی سال تغییر می کند، زندگی به طور کامل قطع نمی شود و دوباره آغاز نمی شود. پایان ها و آغازها ممکن است نام هایی باشند که ما بر آن می گذاریم. برای لحظه ای اندیشه پدید آمدن و ناپدید شدن را فرو بگذارید؛ در زندگی ای که اکنون ادامه دارد، آنچه را باید تحمل کرد تحمل کنید و آنچه را باید آموخت بیاموزید.
