Een geest die zich niet vastklampt aan einde en begin

De lering van vandaag vraagt hoe we naar einde en begin kijken op de laatste dag van het jaar. Kalenders en tijd zijn afspraken die we maken om te kunnen leven. Wanneer het jaar verandert en de datum anders wordt, kan het lijken alsof alles nieuw is geworden, maar het leven zelf wordt niet op één moment volledig afgesneden om daarna opnieuw te beginnen.

In het boeddhisme wordt gezegd dat niets vanaf het begin gemaakt is en dat niets volledig verdwijnt. De woorden dat niets ontstaat en niets ophoudt, zijn niet alleen een theorie. Ze zijn een Hwadu die ons helpt de gedachten over einde en begin waaraan we ons vastklampen neer te leggen.

In het leven kan het moeilijk zijn om met andere mensen samen te zijn, en er zijn veel momenten waarop we onaangename dingen moeten verdragen. Alleen leven heeft ongemak, en samenleven heeft ook ongemak. Toch is dit ongemak geen mislukking die uit het leven moet worden weggesneden. Het kan de plaats van beoefening zijn waar ik draag wat hier is en nu leer.

Wanneer het jaar verandert, verdwijnen niet alle problemen in één moment. Maar als de geest zich niet te strak vastklampt aan einde en begin, kunnen emoties uit het verleden iets zachter worden neergelegd. Wat we moeten zien en leren binnen het leven dat nu doorgaat, wordt duidelijker.

Houd je vandaag niet vast aan de gedachte dat dit de laatste dag is, en vertrouw niet alleen op de naam van een nieuw jaar. Kijk nu in deze geest. Leg voor een moment de gedachte aan ontstaan en verdwijnen neer; draag binnen het doorgaande leven wat gedragen moet worden en leer wat geleerd moet worden. Dit is de Hwadu van vandaag aan het einde van het jaar.