Jalan Keluar daripada Penderitaan ialah Jalan Kebahagiaan Sejati
Buddhisme tidak hanya mengajar cara mengelak penderitaan. Ia mengajar anda melihat dengan jelas dari mana penderitaan datang, dan menemui jalan keluar daripada penderitaan dengan menamatkan puncanya.
Sesiapa sahaja mahukan kebahagiaan dan cuba mengelak penderitaan. Namun semasa anda menjalani hidup, anda bertemu perkara yang tidak berjalan seperti yang anda harapkan. Anda menderita apabila tidak memperoleh apa yang diingini, atau apabila kehilangan apa yang anda sayangi. Penderitaan ini tidak datang daripada keadaan luar sahaja. Ia juga boleh datang daripada minda yang menghadapi keadaan itu, iaitu daripada ketamakan dan kelekatan, kemarahan dan kejahilan.
Buddha menjelaskan prinsip penderitaan ini melalui Empat Kebenaran Mulia (四聖諦): penderitaan, asalnya, lenyapnya, dan jalan menuju lenyapnya (苦集滅道). Anda mengetahui bahawa penderitaan wujud, anda menyedari puncanya, anda mengetahui bahawa punca itu boleh berakhir, dan anda menempuh jalan yang betul yang membawa kepada pengakhirannya.
Jadi amalan Buddhis bukanlah berpaling daripada kenyataan yang pedih, dan bukan juga sekadar menahannya. Ia ialah memandang kenyataan seadanya, menyedari kelekatan dan fikiran membeza-bezakan yang timbul di dalamnya, lalu melepaskannya.
Apabila punca penderitaan berakhir, penderitaan juga berakhir. Dalam minda yang tidak lagi terikat pada penderitaan, ketenteraman dan kebebasan menzahirkan diri.
Kebahagiaan sejati tidak terletak pada mewujudkan persekitaran yang langsung tiada penderitaan. Ia terletak pada menjadi bebas daripada sebab-sebab yang melahirkan penderitaan.
Inilah jalan pembebasan yang diajarkan Buddha, dan inilah jalan kebahagiaan sejati yang anda sedari melalui amalan.
Hari ini, apabila anda bertemu sesuatu yang tidak berjalan seperti yang anda harapkan, berhentilah seketika dan lihat minda anda sebelum anda berpaling daripada penderitaan atau memaksa diri menahannya. Sedarilah keadaan apa yang menyebabkan penderitaan itu, dan ketamakan, kelekatan atau kemarahan apa yang timbul dalam minda yang menghadapi keadaan itu.
Lepaskan sedikit kelekatan yang telah anda sedari, dan perhatikan bagaimana minda berubah. Mulakan amalan hari ini dengan memandang kenyataan seadanya dan melepaskan punca penderitaan.
Apabila perkara tidak berjalan seperti yang anda harapkan, anda bertemu penderitaan. Penderitaan itu datang bukan sahaja daripada keadaan luar, tetapi juga daripada ketamakan dan kelekatan, kemarahan dan kejahilan dalam minda yang menghadapi keadaan itu.
Empat Kebenaran Mulia yang dijelaskan Buddha mengajar anda mengenali penderitaan, menyedari puncanya, mengetahui bahawa punca itu boleh berakhir, dan menempuh jalan yang membawa kepada pengakhirannya.
Amalan bukanlah berpaling daripada kenyataan atau sekadar menahannya. Ia ialah memandang kenyataan seadanya, menyedari kelekatan dan fikiran membeza-bezakan, lalu melepaskannya. Apabila anda bebas daripada punca penderitaan, ketenteraman dan kebebasan menzahirkan diri. Inilah jalan pembebasan dan jalan kebahagiaan sejati.
- Semua orang mahukan kebahagiaan, namun anda menderita apabila perkara tidak berjalan seperti yang anda harapkan.
- Mula-mula, pandanglah penderitaan seadanya.
- Penderitaan timbul bukan sahaja daripada keadaan luar, tetapi juga daripada minda yang melekat padanya.
- Apabila anda menyedari puncanya, anda boleh melepaskan. Apabila punca berakhir, penderitaan pun berakhir.
- Kebahagiaan sejati bukan persekitaran tanpa penderitaan, tetapi minda yang bebas daripada puncanya.