Οι προσφορές χωνεύονται μέσω της πρακτικής

Υπάρχει ένα άλλο σημείο που πρέπει να εξετάσουμε μετά τη χθεσινή διδασκαλία σχετικά με το αρωματικό γεύμα της Γης του Βούδα της Αρωματικής Συσσώρευσης. Όταν τρώμε ρύζι, ο οργανισμός το χωνεύει και όταν είμαστε άρρωστοι παίρνουμε φάρμακα. Η ιατρική, επίσης, μπορεί να πει κανείς ότι χωνεύεται μόνο όταν έχει κάνει τη δουλειά της και έχει εκπληρώσει τον ρόλο της.

Μια ευωδιαστή προσφορά μπορεί να γίνει κατανοητή με παρόμοιο τρόπο. Η λήψη μιας προσφοράς δεν την καθιστά αυτόματα άξια. Μόνο όταν το άτομο που το λαμβάνει εξασκεί σωστά και μετατρέπει τη ληφθείσα καλοσύνη ξανά σε δύναμη εξάσκησης, χωνεύεται αληθινά.

Με το βαθύ νόημα της γραφής, αυτό δείχνει μια υψηλή κατάσταση όπως η πλήρης αφύπνιση ή το στάδιο ενός μποντισάτβα μια ζωή μακριά από τη Βούδα. Με άλλα λόγια, το αρωματικό γεύμα δεν είναι φαγητό που πρέπει να το απολαμβάνουμε χαλαρά. Είναι μια προσφορά που ένας ασκούμενος που περπατά προς την αφύπνιση πρέπει να φέρει και να χωνέψει πλήρως.

Επομένως, ένας ασκούμενος δεν πρέπει να παραμένει στην υπηρεσία. Χωρίς να χρησιμοποιούμε επιπόλαια τις προσφορές και την καλοσύνη, πρέπει να καλλιεργήσουμε τον εαυτό μας μέσω εντολών, επιμέλειας και σοφίας και να μετατρέψουμε αυτά που λάβαμε σε αξία μέσα στη ζωή μας.

Σήμερα, σκεφτείτε τη βοήθεια και την καλοσύνη που λάβατε. Μην τα καταναλώνετε ως κάτι προφανές. Δώστε τους δύναμη να ζήσουν πιο σωστά και να εξασκηθούν πιο βαθιά. Όταν το κάνουμε αυτό, οι προσφορές που λάβαμε χωνεύονται σε αξία που φωτίζει τη ζωή.