Ο Ήλιος Πέρα από τα Σύννεφα

Όταν τα σύννεφα καλύπτουν τον ουρανό, ο ήλιος δεν φαίνεται. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι ο ήλιος έχει εξαφανιστεί. Όταν τα σύννεφα διαλυθούν, ο ήλιος λάμπει και πάλι πάνω σε όλο τον κόσμο. Η σημερινή διδασκαλία παρομοιάζει τον αρχικά καθαρό νου σας με αυτόν τον ήλιο.

Η φύση του Βούδα δείχνει το θεμέλιο της αφύπνισης που υπάρχει εξαρχής μέσα σε όλους. Ο όρος «νους της πραγματικής φύσης» δείχνει επίσης τον αληθινό νου που υπάρχει πριν από κάθε επινόηση ή διακριτική σκέψη. Τα πάθη και οι πλάνες που προκύπτουν από την απληστία και την προσκόλληση μπορούν να καλύψουν αυτό το θεμέλιο, αλλά δεν μπορούν να το μετατρέψουν σε κάτι που πρέπει να δημιουργηθεί εκ νέου.

Όταν ο νους πολλαπλασιάζει ασταμάτητα όσα επιθυμεί, υπάρχουν όλο και περισσότερα πράγματα να κρατήσετε. Ακόμη κι αφού αποκτήσετε κάτι, λαχταράτε κάτι άλλο, και ανάμεσα σε αυτά συνεχίζονται η ανησυχία και η διακριτική σκέψη. Η σημερινή διδασκαλία παρομοιάζει αυτές τις αμέτρητες πλανεμένες σκέψεις που ανακύπτουν με σύννεφα. Αν ακολουθήσετε το σχήμα κάθε σύννεφου ένα προς ένα, είναι εύκολο να ξεχάσετε τον ήλιο που λάμπει στον ουρανό.

Ο λόγος που η διδασκαλία του Βούδα παραδόθηκε μέσα από τόσα πολλά επιδέξια μέσα είναι ότι ο νους και οι προσκολλήσεις των όντων διαφέρουν μεταξύ τους. Οι αμέτρητες ομιλίες ντάρμα δεν κατευθύνονται προς διάσπαρτους, ξεχωριστούς σκοπούς. Συγκλίνουν σε ένα σημείο: να σας οδηγήσουν να δείτε άμεσα τον αρχικά καθαρό νου σας. Το πρωτότυπο κείμενο εξηγεί ότι, όπως πολλά κύματα ανακύπτουν από μία θάλασσα, έτσι και οι αμέτρητοι νόες και διδασκαλίες δεν είναι ποτέ χωρισμένοι από αυτή την ίδια ρίζα.

Η πρακτική δεν είναι θέμα να φέρνετε σοφία από έξω και να την προσθέτετε. Είναι να κοιτάτε πίσω αν παρασύρεστε από την απληστία και την πλανεμένη σκέψη, καλύπτοντας τον αρχικό σας νου. Η διδασκαλία ότι η σοφία αποκαλύπτεται εκεί όπου η πλανεμένη σκέψη παύει δεν πρέπει να περιορίζεται στο να σημαίνει ότι μια στιγμή άνεσης στον νου είναι η ίδια η αφύπνιση.

Σήμερα, παρατηρήστε ποιος νους ανακύπτει θέλοντας να έχει περισσότερα. Αντί να κατηγορείτε αυτόν τον νου και να προσθέτετε ακόμη ένα πάθος, παρατηρήστε μία προσκόλληση που επιμένει ότι πρέπει να κρατηθεί. Όπως δεν θα μπερδεύατε ένα σύννεφο με τον ίδιο τον ήλιο, η πρακτική ξεκινά με το να μην αντιμετωπίζετε την απληστία και την ανησυχία που ανακύπτουν αυτή τη στιγμή ως το σύνολο του νου σας.