Berijd de geest en leef met gemak

In de Tien Ossenhoedafbeeldingen toont de scène waarin iemand op de os rijdt terwijl hij fluit speelt een toestand waarin de geest grotendeels getemd is. Wanneer de eens ruwe os zacht wordt, worden we er niet langer door meegesleept; we kunnen erop rijden en de weg met gemak gaan.

In het begin sleept de geest ons heen en weer. Als woede opkomt, worden we door woede meegesleept. Als verlangen opkomt, worden we door verlangen meegesleept. Als angst verschijnt, worden we door angst geschokt. Maar naarmate de beoefening dieper wordt, kunnen we de geest opmerken wanneer hij opkomt zonder erdoor meegesleept te worden.

Dit betekent niet dat we de geest moeten onderdrukken. Het betekent ook niet dat we hem moeten verwaarlozen. We moeten de geest kennen die opkomt en zijn richting wijs begeleiden. Dan is de geest niet langer een vijand om tegen te vechten, maar wordt hij als een medebeoefenaar die met ons de weg gaat.

Het gemak van fluitspelen op de os toont de vreugde van beoefening. Wanneer de geest getemd is, wordt het leven natuurlijk, niet geforceerd. Ook wanneer woede opkomt, worden we niet door woede meegesleept; ook wanneer zorgen komen, worden we niet door zorgen gebroken.

Laten we vandaag niet door de geest worden meegesleept, maar hem opmerken en met gemak gebruiken.