ขึ้นขี่ใจ และดำเนินชีวิตอย่างสบาย

ในภาพเลี้ยงวัวสิบภาพ ฉากขี่วัวเป่าขลุ่ยแสดงถึงสภาวะที่ใจได้รับการฝึกมากแล้ว เมื่อวัวที่หยาบกระด้างอ่อนโยนลง เราไม่ถูกมันลากไปอีก แต่สามารถขึ้นขี่และเดินทางบนหนทางได้อย่างสบาย

ตอนแรก ใจพาเราวิ่งไปทั่ว เมื่อความโกรธเกิดขึ้น ความโกรธก็ลากเราไป เมื่อความอยากเกิดขึ้น ความอยากก็ลากเราไป เมื่อความกลัวเกิดขึ้น ความกลัวก็ทำให้เราหวั่นไหว แต่เมื่อการปฏิบัติลึกขึ้น เราสามารถเห็นใจที่เกิดขึ้นโดยไม่ถูกมันพัดพาไป

นี่ไม่ได้หมายถึงการกดข่มใจ และไม่ได้หมายถึงการปล่อยปละละเลยใจ เราต้องรู้ใจที่เกิดขึ้น และชี้ทิศของมันด้วยปัญญา เมื่อนั้นใจไม่ใช่ศัตรูที่ต้องต่อสู้ แต่เป็นเหมือนสหายร่วมปฏิบัติที่เดินไปบนทางเดียวกัน

ความสบายของการเป่าขลุ่ยบนหลังวัวแสดงถึงความเบิกบานของการปฏิบัติ เมื่อใจได้รับการฝึก ชีวิตก็เป็นธรรมชาติ ไม่ฝืนบังคับ แม้ความโกรธเกิดขึ้น ความโกรธก็ไม่ลากเราไป แม้ความกังวลมา ความกังวลก็ไม่ทำลายเรา

วันนี้ ขออย่าถูกใจลากไป แต่จงเห็นมันและใช้มันอย่างสบาย