ما باید حتی فکری را که بیدار کرده ایم رها کنیم
در سیمودو، ده تصویر جستجوی گاو، صحنه ای که هم فرد و هم گاو ناپدید می شوند، معنای عمیق پوچی را نشان می دهد. تهی بودن به این معنا نیست که هیچ چیز وجود ندارد. این بدان معناست که همه چیز همان گونه که هست موجود است، با این حال هیچ جوهره ثابتی به نام «من» یا «من» وجود ندارد که بتوان آن را درک کرد.
همانطور که تمرین عمیق تر می شود، می بینیم که نه ذهن رام می شود و نه خودی که آن را رام می کند ثابت است. بنابراین حتی افکار "این ذهن من است"، "من آن را درک کردم" و "من بیدار شدم" باید رها شوند.
در سنت سئون ضرب المثلی وجود دارد: اگر بودا را ملاقات کردید، حتی بودا را هم رها کنید. این به معنای انکار بودا نیست. یعنی رها کردن حتی آخرین وابستگی که حول نام بیداری شکل می گیرد. وقتی فکر "من بیدار شده ام" قوی می شود، این نیز به خود دلبستگی تبدیل می شود.
پوچی نیهیلیسم نیست. اینجا محل زندگی طبیعی به همان شکلی است که چیزها هستند، بدون اینکه محبت و دلبستگی را محدود کند. وقتی گرسنه هستید، بخورید؛ هنگام خواب، بخواب در آن، هیچ فکری از "من چیزی به دست آورده ام" نمی چسبد.
امروز پوچی را نیستی مپندار و حتی در فکر بیداری نمان. باشد که این روز رها شدن از دلبستگی در زندگی همانطور که هست باشد.
تهی بودن به این معنا نیست که هیچ چیز وجود ندارد. این بدان معناست که هیچ خود یا من قابل درک نیست. حتی فکر "من بیدار شده ام" می تواند به دلبستگی تبدیل شود، بنابراین ذهن نیز باید مورد بررسی قرار گیرد. امروز، باشد که به طور طبیعی زندگی کنید بدون اینکه فکری به دست آورید.
