สิ่งที่อ่านมา ให้พิจารณาด้วยใจของตนเอง

เมื่ออ่านเรื่องเส้นทางจากหนังสือ ย่อมรู้ได้ว่าควรไปทางใด แต่เส้นทางที่เรียนรู้ผ่านถ้อยคำ กับเส้นทางที่ยืนยันด้วยการเดินด้วยตนเองนั้นแตกต่างกัน การศึกษาจิตใจก็เช่นเดียวกัน แม้จะรู้ถ้อยคำดี ๆ มากมาย แต่หากไม่เฝ้าสังเกตสิ่งที่เกิดขึ้นจริงในใจของตนเอง ก็ยากที่จะยืนยันสิ่งที่ได้เรียนรู้นั้นในชีวิต

คำสอนวันนี้ชวนให้ทบทวนความแตกต่างระหว่างการเรียนรู้ผ่านถ้อยคำกับการฝึกฝนโดยตรง งานเขียนเป็นเครื่องนำทางอันล้ำค่าที่ชี้บอกทิศทาง แต่ก็จำเป็นต้องถือเครื่องนำทางนั้นไว้ในมือ แล้วก้าวเดินจริง ๆ ด้วยตนเอง

ลองนั่งสงบนิ่งสักครู่หนึ่ง เมื่อความคิดผุดขึ้นมาหรือใจวิ่งไปที่อื่น ให้สังเกตว่าสิ่งใดกำลังพาตนเองไป ไม่จำเป็นต้องฝืนหยุดความคิดนั้น หรือตำหนิตนเองที่มีความคิดเช่นนั้นเกิดขึ้น ช่วงเวลาที่รู้ตัวแล้วมองดูอีกครั้ง คือช่วงเวลาที่นำการศึกษานั้นเข้าสู่ชีวิตจริง

การรู้จักถ้อยคำที่อธิบายถึงกิเลสนั้น แตกต่างจากการรู้ตัวว่ากำลังถูกกิเลสดึงไป โดยไม่รีบร้อน ให้เฝ้าสังเกตใจของตนเองตามที่เป็นอยู่ในขณะนี้ และยืนยันถ้อยคำที่เรียนรู้มาผ่านการฝึกฝนในวันนี้