เพื่อจับวัวแห่งนิสัย เราต้องตั้งใจและพยายามอย่างมั่นคง
เมื่อเห็นวัวแล้ว ต่อไปต้องเข้าไปใกล้และจับมัน แต่วัวป่าในป่าไม่ได้ถูกจับทันทีเพียงเพราะเราต้องการ เพราะมันขัดขืนและพยายามหนี จึงต้องอาศัยความตั้งใจแน่วแน่และความเพียรมั่นคง
นิสัยเก่าของเราก็เช่นเดียวกัน แม้คิดว่า "ไม่ควรโกรธ" ความโกรธก็ยังเกิดขึ้น แม้คิดว่า "ไม่ควรยึดติด" ความยึดติดก็กลับมา เพราะนิสัยมีกำลังมาก จึงไม่อาจฝึกให้เชื่องได้ด้วยการตัดสินใจสั้นๆ เพียงครั้งเดียว
สิ่งสำคัญคือใจที่บอกว่า "ฉันจะไม่ปล่อยมันไป" เราต้องใช้วิธีที่มีปัญญาโดยไม่ก่ออันตราย แต่ก็ไม่ยอมแพ้ ต้องจับมันซ้ำแล้วซ้ำอีก และฝึกให้เชื่องด้วยการทำซ้ำ นี่คือความเพียรที่ถูกต้อง
วันนี้ อย่าปล่อยวัวป่าแห่งใจของตนให้หลุดไป ขอให้เป็นวันที่ฝึกมันด้วยความตั้งใจแน่วแน่และความเพียรมั่นคง
นิสัยเก่าของเรามีกำลังมาก แม้เมื่อตั้งใจว่าจะไม่โกรธหรือไม่ยึดติด ความโกรธและความยึดติดก็กลับมา การตัดสินใจสั้นๆ เพียงครั้งเดียวไม่อาจฝึกมันให้เชื่องได้ สิ่งสำคัญคือไม่ยอมแพ้ ใช้วิธีที่มีปัญญา จับนิสัยนั้นซ้ำแล้วซ้ำอีก และฝึกให้เชื่องด้วยการปฏิบัติที่มั่นคง
