Om de os der gewoonte te vangen, hebben we vastberadenheid en voortdurende inspanning nodig
Zodra we de os hebben gezien, moeten we dichterbij komen en hem vangen. Maar een wilde os in het bos wordt niet meteen gevangen alleen omdat wij dat willen. Omdat hij zich verzet en probeert weg te rennen, zijn vastberadenheid en gestage inspanning nodig.
Met onze oude gewoonten is het hetzelfde. Zelfs als we denken: “Ik moet niet boos worden,” stijgt boosheid toch op. Zelfs als we denken: “Ik moet me niet vastklampen,” keert gehechtheid terug. Omdat de gewoonte sterk is, kan zij niet door één kort besluit worden getemd.
Waar het om gaat is de geest die zegt: “Ik laat hem niet los.” We moeten wijze methoden gebruiken zonder schade te veroorzaken, maar niet opgeven; we moeten hem telkens opnieuw vangen en door herhaling temmen. Dit is juiste inspanning.
Verlies vandaag de wilde os van je eigen geest niet. Tem hem met vastberadenheid en gestage inspanning.
Oude gewoonten zijn sterk. Eén kort besluit kan ze niet temmen. Het gaat erom niet op te geven, wijze methoden te gebruiken en ze door gestage beoefening telkens opnieuw te temmen.
