Το μυαλό που βλέπει να αναδύεται και να φεύγει

Η σημερινή διδασκαλία ξεκινά από τη ροή της ζωής στην οποία αλλάζει το έτος, αλλάζει η μέρα και περνάει κάθε στιγμή. Καθώς ζούμε μέρα με τη μέρα, προσπαθούμε να εξετάσουμε το μυαλό, να το παρατηρήσουμε και να το παρατηρήσουμε. Αυτό που έχει σημασία στην πράξη είναι να μείνεις ξύπνιος και να δεις πώς αναδύεται το μυαλό κάθε στιγμή.

Ο μοναχός είπε ότι το να βλέπεις τις εμφανίσεις του νου να αναδύονται και να εξαφανίζονται στιγμή τη στιγμή είναι η καρδιά της πρακτικής. Οι σκέψεις, τα συναισθήματα, οι διακρίσεις, οι επιθυμίες και οι πολλές αντιδράσεις δεν είναι σταθερά πράγματα. Όταν πληρούν προϋποθέσεις, εμφανίζονται για λίγο και μετά πεθαίνουν. Ωστόσο, αντί να τα βλέπουμε όπως ακριβώς είναι, προσπαθούμε να τα καταπιέσουμε, να τα κρατήσουμε μέσα ή να τα υπομείνουμε.

Όταν το μυαλό συνεχίζει να καταπιέζει και να υπομένει, τα βάσανα επαναλαμβάνονται επίσης. Όσο περισσότερο πιστεύουμε ότι πρέπει να αφαιρέσουμε τα φαινόμενα του μυαλού, τόσο περισσότερο εμφανίζεται ένα άλλο είδος δυσκολίας. Αλλά όταν βλέπουμε σωστά ότι είναι φαινόμενα που προκύπτουν και περνούν, δεν χρειάζεται να παλέψουμε μαζί τους ή να τα κρατήσουμε.

Το να παρατηρείς δεν σημαίνει να παραμελείς. Σημαίνει ξεκάθαρα να βλέπεις τις σκέψεις και τα συναισθήματα που έχουν προκύψει τώρα, χωρίς να σε παρασύρουν ή να τα σπρώχνουν με δύναμη έξω. Ακριβώς όπως η λευκή αναπνοή εμφανίζεται για μια στιγμή στον αέρα του χειμώνα και εξαφανίζεται, μπορούμε να δούμε τις κινήσεις του μυαλού να αναδύονται και να φεύγουν.

Σήμερα, όταν εμφανίζεται κάποια αντίδραση στο μυαλό, σταματήστε για μια στιγμή. Αντί να βιαστείτε να το καταπιέσετε, να το υπομείνετε ή να το κρατήσετε, παρατηρήστε ότι έχει προκύψει τώρα και έχει ήδη πεθάνει. Αυτή η εγρήγορση είναι ο δρόμος για να μην βασανίζεις το μυαλό.