De geest die ziet ontstaan en vergaan

Het onderwijs van vandaag begint vanuit de stroom van het leven waarin het jaar verandert, de dag verandert en elk moment voorbijgaat. Terwijl we van dag tot dag leven, proberen we de geest te onderzoeken, te observeren en op te merken. Wat er in de praktijk toe doet, is wakker blijven en zien hoe de geest op elk moment ontstaat.

De monnik zei dat het zien van de verschijningen van de geest, van moment tot moment, opkomen en verdwijnen, de kern van de beoefening is. Gedachten, emoties, discriminatie, verlangens en veel reacties zijn geen vaste dingen. Wanneer ze aan de voorwaarden voldoen, ontstaan ​​ze kortstondig en sterven ze vervolgens. Maar in plaats van ze te zien zoals ze zijn, proberen we ze te onderdrukken, binnen te houden of te verdragen.

Wanneer de geest blijft onderdrukken en volharden, herhaalt het lijden zich ook. Hoe meer we denken dat we de verschijnselen van de geest moeten verwijderen, hoe meer een ander soort ontberingen zich voordoet. Maar als we goed zien dat het verschijnselen zijn die ontstaan ​​en verdwijnen, is het minder nodig om ermee te vechten of eraan vast te houden.

Opmerken betekent niet dat je verwaarloost. Het betekent het helder zien van de gedachten en emoties die nu zijn ontstaan, zonder dat je erdoor wordt meegesleept of met geweld naar buiten wordt geduwd. Net zoals witte adem even in de winterlucht verschijnt en weer verdwijnt, kunnen we de bewegingen van de geest zien ontstaan ​​en verdwijnen.

Als er vandaag een reactie in de geest opkomt, pauzeer dan even. In plaats van je te haasten om het te onderdrukken, te verdragen of eraan vast te houden, merk dan op dat het nu is ontstaan ​​en al aan het verdwijnen is. Die waakzaamheid is de weg om de geest niet te kwellen.