ใจที่เห็นการเกิดขึ้นและดับไป
คำสอนวันนี้เริ่มจากกระแสชีวิตที่ปีเปลี่ยน วันเปลี่ยน และทุกขณะผ่านไป เราใช้ชีวิตไปทีละวัน พยายามดูใจ สังเกต และรู้ทัน สิ่งสำคัญในการปฏิบัติคือการตื่นอยู่และเห็นว่าใจเกิดขึ้นในแต่ละขณะอย่างไร
พระอาจารย์กล่าวว่า แก่นของการปฏิบัติคือการเห็นรูปของใจเกิดขึ้นและดับไปในแต่ละขณะ ความคิด อารมณ์ การแบ่งแยก ความอยาก และปฏิกิริยาต่างๆ ไม่ใช่สิ่งตายตัว แต่เมื่อพบเหตุปัจจัยก็เกิดขึ้นชั่วครู่แล้วดับไป แต่เรามักไม่เห็นตามที่เป็น กลับพยายามกดทับ กลั้นไว้ หรืออดทนกับมัน
เมื่อใจที่กดทับและอดทนเกิดซ้ำ ความทุกข์ก็เกิดซ้ำ ยิ่งคิดว่าต้องกำจัดปรากฏการณ์ของใจ ก็ยิ่งเกิดความลำบากอีกแบบหนึ่ง แต่เมื่อเห็นอย่างถูกต้องว่าสิ่งเหล่านั้นเป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วดับไป ความจำเป็นที่จะต้องต่อสู้หรือจับมันไว้ก็น้อยลง
การรู้ทันไม่ได้หมายถึงปล่อยปละละเลย แต่หมายถึงเห็นความคิดและอารมณ์ที่เกิดขึ้นตอนนี้อย่างชัดเจน โดยไม่ถูกลากไปและไม่ฝืนผลักออก เหมือนลมหายใจสีขาวที่ปรากฏชั่วครู่ในอากาศหนาวแล้วหายไป เราก็เห็นความเคลื่อนไหวของใจเกิดขึ้นและดับไปได้
วันนี้ เมื่อปฏิกิริยาใดขึ้นมาในใจ ลองหยุดสักครู่ แทนที่จะรีบกดทับ อดทน หรือจับไว้ ลองรู้ทันว่ามันเกิดขึ้นแล้ว และกำลังดับไป ความตื่นรู้นั้นคือทางที่ไม่ทำให้ใจทรมาน
ความคิดและอารมณ์ในใจไม่ใช่สิ่งตายตัว แต่เป็นปรากฏการณ์ที่เกิดขึ้นแล้วดับไปทุกขณะ หากเอาแต่กดทับหรืออดทน ความทุกข์ก็เกิดซ้ำ เมื่อเห็นสิ่งที่เกิดขึ้นและกระแสเกิดดับอย่างชัด ใจก็ทุกข์น้อยลง