قبل از شرایط بیرونی به ذهن خود نگاه کنید
همانطور که زندگی می کنیم، به بیرون نگاه می کنیم. ما موقعیت های دیگران، تغییرات دنیا و شرایط را جلوی چشمان خود می بینیم و ذهنمان به راحتی این طرف و آن طرف تکان می خورد. اما اگر فقط به دنبال چیزی باشیم که بیرون است، مهم ترین چیز را از دست می دهیم: ذهن خودمان.
این آموزه می گوید: "اگر دارما را بیرون از ذهن ببینید، در تولد و مرگ حلقه می زنید؛ وقتی به یک ذهن بیدار می شوید، تولد و مرگ برای همیشه قطع می شود." این بدان معنا نیست که ما نباید از دیدن جهان خودداری کنیم. این بدان معناست که ما باید از زندگیای که تحت تأثیر شرایط بیرونی، تبعیضآمیز و چسبیده است، خارج شویم و ابتدا به وضوح ببینیم که ذهن خودمان چگونه حرکت میکند.
حتی زمانی که در یک جهان زندگی می کنیم، رنج ممکن است رشد کند یا خرد ممکن است بسته به ذهنی که با آن می بینیم رشد کند. چیزهای خارج از ما قطعاً اتفاق میافتند، اما دلبستگی به آنها و پرتاب شدن توسط آنها نیز کار ذهن ماست. بنابراین تمرین ابتدا با تغییر جهان آغاز نمی شود، بلکه با مشاهده و درست کردن ذهن خودمان شروع می شود.
وقتی ذهن خود را به وضوح می بینیم، تبعیض به تدریج کمرنگ می شود و محبت و دلبستگی قدرت خود را از دست می دهد. تنها در این صورت است که میتوانیم با ذهنی آزادتر در جهان زندگی کنیم، بدون اینکه تحت تأثیر شرایط بیرونی قرار بگیریم.
امروز، باشد که ذهن خود را تنها به رویدادهای بیرونی ندهیم. باشد که ما ابتدا مراقب ذهن خود باشیم و روز را با آگاهی روشن به جای تبعیض زندگی کنیم.
وقتی ذهن را فقط بر روی شرایط بیرونی قرار می دهیم، به راحتی متزلزل می شویم و در معرض تبعیض قرار می گیریم. اما وقتی ذهن خود را به وضوح می بینیم، وابستگی کاهش می یابد و زندگی سبک تر می شود. امروز، ممکن است قبل از نگاه کردن به بیرون، ابتدا به ذهن خود نگاه کنیم.