อย่าเสียชีวิตขณะไล่ตามความปรารถนา

บุคคลจะมีชีวิตอยู่ครบร้อยปีก็ยาก แต่จิตใจดำรงอยู่ประหนึ่งแบกความกังวลนับพันปี สิ่งที่ต้องทำวันนี้ สิ่งที่ยังแก้ไขไม่ได้ และสิ่งที่ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรในอนาคต คอยดึงสติฉันอยู่ แม้ว่าความกังวลประการหนึ่งจะสิ้นสุดลง ก็มีอีกสิ่งหนึ่งเกิดขึ้น และเมื่อความปรารถนาอันหนึ่งได้รับการตอบสนอง เราก็มองหาอีกสิ่งหนึ่ง

เช่นเดียวกับอุปมาเรื่องธรรมสูตร จิตใจที่แสวงหาความปรารถนาก็เปรียบเสมือนคนเก็บดอกไม้ ดอกไม้มีความสวยงามและมีกลิ่นหอม ดังนั้นฉันจึงอยากจะเข้าถึง ได้รับมัน และรวบรวมเพิ่ม แต่ถ้าคุณมัวแต่ยุ่งอยู่กับการเก็บดอกไม้ มันง่ายที่จะลืมว่าจุดยืนของคุณ เวลาผ่านไปนานแค่ไหน และชีวิตกำลังดำเนินไปในทิศทางใด

ปัญหาไม่ใช่ความปรารถนา แต่เป็นการสูญเสียการรับรู้โดยการทำตามความปรารถนา เช่นเดียวกับความวิตกกังวล คุณไม่สามารถอยู่ได้โดยปราศจากความวิตกกังวลอย่างสมบูรณ์ มีงานที่ต้องทำอยู่เสมอ และความสัมพันธ์และความรับผิดชอบที่ต้องแก้ไข สิ่งสำคัญคือการตระหนักว่าคุณมีความกังวลและอย่าปล่อยให้มันครอบงำจิตใจของคุณทั้งหมด

การฝึกฝนไม่ได้พบเฉพาะในสถานที่ดีๆ เท่านั้น คุณสามารถเรียนรู้ได้จากสถานที่ที่ความปรารถนาเกิดขึ้น และคุณสามารถเห็นลักษณะของจิตใจของคุณได้แม้กระทั่งจากสถานที่ที่ความกังวลเกิดขึ้น ศึกษา คือ การตระหนักว่าเมื่อเกิดความปรารถนา “มีความปรารถนาอีกครั้ง” และเมื่อมีความกังวลเกิดขึ้น ให้มองย้อนกลับไปและคิดว่า “ใจเรากำลังวิ่งไปข้างหน้า”

ชีวิตนั้นสั้นและไม่ได้หมายความว่าคุณควรกลัว แต่มันหมายถึงการสำนึกรู้คุณ หมายความว่าคุณควรไล่ตามความปรารถนาของคุณราวกับว่าคุณกำลังเก็บดอกไม้ และอย่าละสายตาจากชีวิตปัจจุบันด้วยการสะสมความกังวลราวกับว่าคุณจะมีชีวิตอยู่ได้พันปี เมื่อรู้จิตนี้แล้ว ทำสิ่งที่ต้องทำอย่างสงบ แต่ไม่ยอมให้หมดใจกับกิเลสและความกังวล ถือเป็นชีวิตที่ตื่นตัวแล้ว