Verlies je leven niet terwijl je verlangen najaagt.
Het is voor een mens moeilijk om zelfs maar honderd jaar ten volle te leven, maar de geest leeft alsof hij duizend jaar aan zorgen met zich meedraagt. Dingen die vandaag moeten gebeuren, dingen die nog niet zijn opgelost en dingen waarvan ik niet weet wat er in de toekomst zal gebeuren, blijven mijn gedachten bezighouden. Zelfs als de ene zorg voorbij is, ontstaat er nog een, en als het ene verlangen bevredigd wordt, zoeken we naar een ander.
Net als in de gelijkenis van de Dharma Sutra is de geest die verlangen nastreeft vergelijkbaar met iemand die bloemen plukt. Bloemen zijn mooi en geurig. Dus ik wil contact opnemen, het hebben en meer verzamelen. Maar als je verwikkeld raakt in het plukken van bloemen, kun je gemakkelijk uit het oog verliezen waar je staat, hoeveel tijd er is verstreken en waar het leven naartoe gaat.
Het probleem is niet het verlangen zelf, maar het verlies van bewustzijn door het verlangen te volgen. Hetzelfde geldt voor angst. Je kunt niet volledig zonder angst leven. Er is altijd werk aan de winkel en relaties en verantwoordelijkheden moeten worden opgelost. Het belangrijkste is om te erkennen dat je zorgen hebt en ze niet je hele geest te laten overnemen.
Oefening vind je niet alleen op goede plekken. Je kunt leren van plaatsen waar verlangens ontstaan, en je kunt het karakter van je hart zien, zelfs van plaatsen waar zorgen ontstaan. Studeren is beseffen dat wanneer er een verlangen opkomt: ‘Ik heb weer een verlangen’, en wanneer er zich zorgen voordoen, terugkijken en denken: ‘Mijn geest rent vooruit.’
Het leven is kort en dat betekent niet dat je bang hoeft te zijn. Het betekent eerder dat je tot bezinning komt. Het betekent dat je je verlangens moet nastreven alsof je bloemen plukt, en dat je het leven van vandaag niet uit het oog verliest door zorgen op te stapelen alsof je duizend jaar zou leven. Je nu bewust zijn van deze geest, rustig doen wat gedaan moet worden, maar je geest niet volledig aan verlangens en zorgen geven, is een ontwaakt leven.
Het leven is zo kort als de ochtenddauw, maar ons hart leeft alsof het duizend jaar van zorgen met zich meedraagt. Verlangen trekt ons naar binnen als een bloem, maar als we ons bewust worden van dat hart, kunnen we leren een wakker leven te leiden, zelfs te midden van verlangens en zorgen.
