Alaya Bilinci Okyanusunu Gözlemlediğimizde Uygulama Derinleşir
Zihnin kısa süreliğine sakinleşmesi tüm köklerin kaybolduğu anlamına gelmez. Nasıl ki okyanusun kendisi, yüzeyindeki dalgalar dinginleştiğinde yok olmuyorsa, derin alışılmış eğilimler, gözle görülür düşünceler dindiğinde bile varlığını sürdürebilir.
Budizm'de aklın derin temeli alaya bilinci imgesiyle anlatılır. Beş duyu bilincinin, altıncı bilincin ve yedinci bilincin faaliyeti, okyanusta yükselen dalgalar gibidir. Dalgalar okyanustan ayrı olarak mevcut değildir, ancak okyanus kalırsa dalgaların yeniden yükselme ihtimali de vardır.
Bu nedenle, bir uygulayıcı yalnızca yüzeyde görünen öfkeyi ve bağlılığı gözlemlemekle yetinmemelidir. Zihin pratiği gözlemlediğimizde ve alışılmış eğilimleri ve hatta dharmalara bağlılığı bıraktığımızda derinleşir.
Bu, kendinizi sert bir şekilde sürmek anlamına gelmez. Aksine, "Uyandım" düşüncesine çok çabuk tutunmamak anlamına gelir. Sakinlik geldiğinde bile, dikkatle gözlemleyecek tevazuya ve tekrar uygulamaya dönen zihne ihtiyacımız var.
Bugün sadece zihninizin dalgalarına bakmayın. Bu dalgaların çıktığı derin okyanusa bakın. Yüzeysel sakinlik içinde kalmayan, kökleri aydınlatan bir uygulama, kurtuluş yolunu sağlamlaştırır.
Dalgalar dursa bile okyanus kaldığı sürece dalgalar yeniden yükselebilir. Uygulama, yalnızca görünür düşünceleri değil, aynı zamanda derin alışkanlıkları ve ince takıntıları da gözlemleme çalışmasıdır.
