وقتی اقیانوس آگاهی آلایا را مشاهده می کنیم، تمرین عمیق تر می شود

فقط به این دلیل که ذهن برای مدت کوتاهی آرام است به این معنی نیست که همه ریشه ها ناپدید شده اند. همانطور که خود اقیانوس وقتی امواج روی سطح آن ساکن می شوند، ناپدید نمی شوند، تمایلات معمولی عمیق ممکن است حتی زمانی که افکار مرئی ساکت شده اند باقی بمانند.

در بودیسم، اساس عمیق ذهن از طریق تصویر آگاهی آلایا توضیح داده می شود. فعالیت شعور حسی پنجگانه، شعور ششم و هوشیاری هفتم مانند امواجی است که بر روی اقیانوس بلند می شوند. امواج جدا از اقیانوس وجود ندارند، اما اگر اقیانوس باقی بماند، احتمال افزایش مجدد امواج نیز وجود دارد.

بنابراین، یک تمرین‌کننده نباید تنها به مشاهده خشم و دلبستگی که در سطح ظاهر می‌شود بسنده کند. تمرین ذهن زمانی عمیق تر می شود که تمایلات معمولی ظریف و حتی وابستگی به دارما را مشاهده کرده و رها می کنیم.

این به این معنی نیست که خودتان را به شدت رانندگی کنید. بلکه به این معناست که خیلی سریع به فکر "بیدار شده ام" نچسبیم. حتی زمانی که آرامش فرا می رسد، ما به فروتنی برای مشاهده دقیق نیاز داریم و ذهنی که دوباره به تمرین باز می گردد.

امروز فقط به امواج ذهن خود نگاه نکنید. به اقیانوس عمیقی که آن امواج از آن سرچشمه می گیرند نگاه کنید. تمرینی که در آرامش سطحی نمی ماند، بلکه ریشه ها را روشن می کند، راه رهایی را استوار می کند.