نخستین گام تمرین با یک نفس آغاز می‌شود

آموزه‌ی امروز، مانند نخستین صفحه‌ی این کار، به‌روشنی نشان می‌دهد تمرین از کجا آغاز می‌شود. شنیدن توضیح‌های خوب لازم است، اما توضیح‌ها به‌تنهایی ذهن را ژرف‌تر نمی‌کنند. تمرین در نهایت هنگامی آغاز می‌شود که از همان جایی که اکنون نشسته‌ایم، بی‌واسطه ببینیم و تجربه کنیم.

سونیم به ما می‌آموزد که مراقبه را به حالتی دشوار یا ویژه تبدیل نکنیم، بلکه نخست نفسِ واردشونده و خارج‌شونده را همان‌گونه که هست مشاهده کنیم. دانستن این‌که هنگام دم، دم می‌گیرید و هنگام بازدم، بازدم می‌کنید، همان آگاهی ساده‌ای است که ذهن را به این جای اکنون بازمی‌گرداند.

نگاه کردن به نفس به معنای وادار کردن خود به آرامش نیست. یعنی نفسی را که از پیش می‌آید و می‌رود، بی‌آن‌که از نظر دور شود، دریابیم. آنگاه اندیشه‌های پیچیده آرام‌آرام کنار می‌روند و ذهن فرو می‌نشیند، مانند کسی که برای نخستین بار راهی می‌گشاید.

پس نخستین گام تمرین دور نیست. تنها پس از فهمیدن واژه‌های بسیار آغاز نمی‌شود. همان لحظه که این یک نفس اکنون را بی‌واسطه درمی‌یابید، تمرین امروز از پیش آغاز شده است.

امروز در توضیح‌ها نمانید؛ لحظه‌ای بنشینید. دم و بازدم را بی‌واسطه مشاهده کنید و تمرین روز را با ذهن آغازگر بگشایید.