ก้าวแรกของการปฏิบัติเริ่มจากลมหายใจหนึ่งครั้ง
คำสอนวันนี้ เปรียบเหมือนหน้าแรกของงานนี้ แสดงให้เห็นอย่างชัดเจนว่าการปฏิบัติเริ่มต้นที่ใด การฟังคำอธิบายที่ดีเป็นสิ่งจำเป็น แต่คำอธิบายเพียงอย่างเดียวไม่ทำให้จิตลึกซึ้งขึ้น ท้ายที่สุด การปฏิบัติเริ่มเมื่อเราเห็นและสัมผัสโดยตรงจากที่ที่เรากำลังนั่งอยู่ในขณะนี้
พระอาจารย์สอนว่า อย่าทำสมาธิให้เป็นสภาวะที่ยากหรือพิเศษ แต่ให้เริ่มจากการสังเกตลมหายใจเข้าและออกตามที่มันเป็น เมื่อหายใจเข้าก็รู้ว่าหายใจเข้า เมื่อหายใจออกก็รู้ว่าหายใจออก ความรู้ตัวเรียบง่ายเช่นนี้พาจิตกลับมายังที่แห่งปัจจุบัน
การดูลมหายใจไม่ใช่การพยายามบังคับตนเองให้สงบ แต่คือการรู้ลมหายใจที่กำลังมาและไปอยู่แล้ว โดยไม่คลาดจากมัน เมื่อนั้นความคิดที่ซับซ้อนค่อย ๆ ถอยออกไป และจิตก็ตั้งลง เหมือนผู้ที่เปิดทางเป็นครั้งแรก
ดังนั้นก้าวแรกของการปฏิบัติไม่ได้อยู่ไกล ไม่ได้เริ่มหลังจากเข้าใจถ้อยคำมากมายเท่านั้น ขณะที่คุณรู้ลมหายใจนี้โดยตรงในตอนนี้ การปฏิบัติของวันนี้ก็เริ่มขึ้นแล้ว
วันนี้ อย่าหยุดอยู่เพียงคำอธิบาย ลองนั่งสักครู่ สังเกตลมหายใจเข้าและลมหายใจออกโดยตรง แล้วเปิดการปฏิบัติของวันด้วยใจของผู้เริ่มต้น
การปฏิบัติไม่ได้เริ่มหลังจากเข้าใจคำอธิบายมากมายเท่านั้น เมื่อคุณรู้ลมหายใจหนึ่งครั้งโดยตรงจากที่ที่กำลังนั่งอยู่ตอนนี้ จิตกลับสู่ปัจจุบัน และทางก้าวแรกของการปฏิบัติก็เปิดขึ้น
