Natura Buddy objawia się poprzez bezpośrednią praktykę
Podczas studiów buddyjskich często spotykamy wiele wyjaśnień natury Buddy. Słyszymy, że natura Buddy jest czysta, głęboka i połączona ze sferą Buddów. Są to cenne nauki. Jednak niezależnie od tego, jak doskonałe są te słowa, samo ich usłyszenie nie oznacza, że od razu poznamy tę dziedzinę.
Możemy to zrozumieć, myśląc o dzwonku świątynnym. Ktoś może wyjaśnić, że dźwięk dzwonka jest czysty i głęboki. Potrafią szczegółowo opisać kształt, materiał i zasadę rezonansu. Ale ostatecznie dźwięk dzwonu poznajemy tylko dzwoniąc w niego i słuchając go bezpośrednio. Natura Buddy jest taka sama. Wyjaśnienie wskazuje ścieżkę, ale praktyka pozwala nam samodzielnie podążać tą ścieżką.
Dlatego nauczyciele wielokrotnie mówią nam, abyśmy trzymali hwadu i ćwiczyli. Natura Buddy nie jest pojęciem, które można uchwycić głową. Jest to miejsce przebudzenia, które pojawia się, gdy przywiązanie i rozróżnianie stopniowo się uspokajają. To miejsce jest trudne do wyrażenia zwykłym umysłem i nazywane jest także królestwem tych, którzy w pełni się przebudzili. Nie oznacza to, że powinniśmy odsuwać to daleko. Oznacza to, że powinniśmy rozpocząć praktykę właśnie tutaj.
W praktyce może pojawić się nawet bardzo mały, cichy dreszcz. To nie jest niespokojne podniecenie świata. Jest to moment, w którym umysł na chwilę staje się jasny i głęboki, a przez niego przechodzi radość, którą trudno opisać słowami. Nie ma potrzeby kurczowo się kurczowo trzymać tego doświadczenia i przechwalać się nim, ani też nie trzeba się rozczarować, jeśli się ono nie pojawi. Po prostu ufamy temu kierunkowi i ćwiczymy dalej.
Wyjaśnienie natury Buddy słowami jest trudne, podobnie jak wyjaśnienie przebudzonej rzeczywistości. Właśnie dlatego potrzebna jest praktyka. Dzisiejsza praca nie polega na wyobrażaniu sobie wielkiego przebudzenia. Chodzi o to, aby po cichu odłożyć jedną myśl, którą się teraz trzymamy i powrócić do hwadu. Kiedy bezpośrednio kumuluje się pragnienie potwierdzenia, natura Buddy nie jest już odległym określeniem. Staje się żywą praktyką.
Natury Buddy nie można zrozumieć jedynie poprzez dobre słowa. Wyjaśnienie wskazuje na ścieżkę, ale musimy podążać tą ścieżką bezpośrednio przez hwadu i praktykę. Przebudzone miejsce, które trudno wyrazić słowami, staje się teraz coraz wyraźniejsze w procesie cichego oświetlania tego umysłu.
