Η φύση του Βούδα αποκαλύπτεται μέσω της άμεσης πρακτικής

Στη βουδιστική μελέτη, συναντάμε συχνά πολλές εξηγήσεις της φύσης του Βούδα. Ακούμε ότι η φύση του Βούδα είναι ξεκάθαρη, βαθιά και συνδεδεμένη με το βασίλειο των Φο. Αυτές είναι πολύτιμες διδασκαλίες. Ωστόσο, ανεξάρτητα από το πόσο εξαιρετικές είναι οι λέξεις, το να τις ακούμε απλώς δεν σημαίνει ότι γνωρίζουμε αμέσως αυτό το βασίλειο.

Μπορούμε να το καταλάβουμε αυτό σκεπτόμενοι μια καμπάνα του ναού. Κάποιος μπορεί να εξηγήσει ότι ο ήχος του κουδουνιού είναι καθαρός και βαθύς. Μπορούν να περιγράφουν λεπτομερώς το σχήμα, το υλικό και την αρχή του συντονισμού του. Αλλά τελικά, γνωρίζουμε τον ήχο του κουδουνιού μόνο χτυπώντας το και ακούγοντάς το απευθείας. Η φύση του Βούδα είναι η ίδια. Η εξήγηση δείχνει το μονοπάτι, αλλά η πρακτική μάς αφήνει να περπατήσουμε μόνοι μας αυτό το μονοπάτι.

Γι' αυτό οι δάσκαλοι μάς λένε επανειλημμένα να κρατάμε hwadu και να εξασκούμαστε. Η φύση του Βούδα δεν είναι μια έννοια που πρέπει να συλλάβει κανείς με το κεφάλι. Είναι ο τόπος της αφύπνισης που εμφανίζεται ως προσκόλληση και η διάκριση σταδιακά καταλαγιάζει. Αυτό το μέρος είναι δύσκολο να εκφραστεί με συνηθισμένο μυαλό, και ονομάζεται επίσης το βασίλειο εκείνων που έχουν ξυπνήσει πλήρως. Αυτό δεν σημαίνει ότι πρέπει να το απομακρύνουμε. Σημαίνει ότι πρέπει να ξεκινήσουμε την εξάσκηση από εδώ.

Στην πράξη, μπορεί να προκύψει ακόμη και μια πολύ μικρή ήρεμη συγκίνηση. Δεν είναι ο ανήσυχος ενθουσιασμός του κόσμου. Είναι μια στιγμή που το μυαλό για λίγο γίνεται καθαρό και βαθύ και περνάει μια χαρά που είναι δύσκολο να εξηγηθεί με λόγια. Δεν χρειάζεται να κολλάμε σε αυτή την εμπειρία και να καυχιόμαστε γι' αυτήν, και δεν χρειάζεται να απογοητεύεστε αν δεν εμφανιστεί. Εμπιστευόμαστε απλώς την κατεύθυνση και συνεχίζουμε να εξασκούμαστε.

Η εξήγηση της φύσης του Βούδα με λόγια είναι δύσκολη και η εξήγηση του αφυπνισμένου βασιλείου είναι επίσης δύσκολη. Γι' αυτό ακριβώς χρειάζεται εξάσκηση. Το σημερινό έργο δεν είναι να φανταστούμε μια μεγάλη αφύπνιση. Είναι να αφήσουμε ήσυχα μια σκέψη που κρατάμε τώρα και να επιστρέψουμε στο Χουαντού. Όταν η επιθυμία για επιβεβαίωση συσσωρεύεται άμεσα, η φύση του Βούδα δεν είναι πλέον μια μακρινή φράση. Γίνεται ζωντανή πρακτική.