Ścieżka otwiera się tylko wtedy, gdy nią podążamy

Studiując naturę Buddy i prawdziwą naturę, możemy wahać się między słowami: „To jest już kompletne” i „Budzimy się poprzez praktykę”. Jedna strona daje nam niezachwianą wiarę, druga zaś przypomina nam o znaczeniu rzeczywistego wysiłku.

Ważniejsze od szybkiego wyboru jednego wyjaśnienia jest dbanie o umysł tu i teraz. Musimy zauważyć, że umysł jest przyciągany przez cierpienia i nawyki, słuchać i właściwie się zastanawiać oraz stale ćwiczyć, aby oko mądrości mogło się otworzyć.

Wyobraź sobie, że idziesz w stronę górskiego źródła. Nawet jeśli przed nami jest wyznaczone źródło, nie możemy spotkać wody bez spaceru. Nawet jeśli nie jesteśmy całkowicie pewni, że tam jest, nadal musimy badać ścieżkę krok po kroku. Wiara zachęca do naszych kroków, ale nie chodzi za nas.

Praktyka jest taka sama. Zaufanie do możliwości powstrzymuje nas od porzucenia nauki. Ale ścieżka nie otworzy się, jeśli tylko będziemy trzymać się wiary i nie będziemy pielęgnować umysłu. Musimy słuchać właściwych nauk, obserwować znajome przywiązania i każdego dnia udoskonalać nasze słowa i czyny.

Czasami pojedyncza rozmowa Dharmy otwiera bramę mądrości. Jednak potrzebujemy także gotowości na jej przyjęcie i praktyki, która będzie kontynuowana później w codziennym życiu. Przebudzenie nie oznacza wygrania kłótni; to zmiana w sposobie, w jaki żyjemy.

Wniosek zatem jest prosty. Jeśli uważamy, że przebudzenie już nastąpiło, nadal musimy ćwiczyć. Jeśli uważamy, że mądrość jest czymś nowym, nadal musimy ją praktykować. Niezależnie od tego, jakie wyjaśnienie wybierzemy, nie możemy uniknąć procesu pielęgnowania umysłu i oświecania mądrości. Jeden krok praktyki otwiera następny.