Pusty umysł nie zna granic
Opróżnienie umysłu nie oznacza braku myśli ani porzucenia obowiązków, które musimy wypełnić. Nie oznacza to również tłumienia myśli i uczuć, aby się nie pojawiły. Oznacza to dostrzeganie chciwości, strachu, wątpliwości i uporu wypełniających umysł takimi, jakie są, bez trzymania ich tak, jakby stanowiły całość tego, kim jesteśmy.
Gdy w małym pomieszczeniu panuje mnóstwo rzeczy, trudno nawet otworzyć drzwi czy poruszać się w środku. Kiedy potrzebne rzeczy mieszają się z ciężarami, które przetrwały już okres użytkowania, trudno jest zdecydować, co zrobić najpierw. Umysł jest taki sam. Jeśli wciąż gromadzimy słowa z przeszłości, martwimy się tym, co jeszcze nie nadeszło i myśli porównawcze, trudno nam jasno zobaczyć, co jest przed nami teraz.
Otwarta przestrzeń nie jest niepełna dlatego, że jest pusta. Ponieważ jest otwarta, może przyjmować chmury, wiatr i światło słoneczne, nie będąc zasłoniętym przez żadne z nich. Czysty umysł jest taki sam. Kiedy nie upieramy się, że tylko jedna myśl jest właściwa, jest miejsce na wysłuchanie drugiej osoby i wybór mądrzejszego działania, zanim pochłoną nas emocje.
Nasza prawdziwa natura nie jest przedmiotem przyniesionym z zewnątrz i umieszczonym w umyśle. Chciwość, złość i złudzenia przyćmiewają ją tylko na jakiś czas. Kiedy dostrzegamy je i pozwalamy im odejść, mądrość i współczucie w naturalny sposób staną się widoczne. Zamiast zmuszać się do bycia kimś wyjątkowym, praktyka usuwa jedno po drugim to, co zaciemnia już obecną jasność.
Nie oznacza to traktowania każdego pragnienia lub planu jako z natury złego. Aby dbać o życie, dotrzymywać obietnic i wyznaczać wartościowe cele, potrzebne są myśli i planowanie. Powinniśmy jednak zadać sobie pytanie, czy zajęły one cały umysł i nie pozwoliły nam dostrzec innych możliwości. Potrzebujemy mądrości, aby uważnie zająć się tym, co konieczne i uwolnić to, co już minęło lub jest poza naszą kontrolą.
Kiedy umysł wydaje się skomplikowany, nie próbuj rozwiązywać wszystkiego na raz. Zatrzymaj się na trzy powolne oddechy i obserwuj, która myśl zajmuje najwięcej miejsca. Zapytaj, czy jest to fakt, strach czy przywiązanie, a następnie wybierz jedno działanie, które należy podjąć teraz. Resztę można na chwilę ustawić na otwartej przestrzeni.
Otwarta przestrzeń umysłu nie jest nihilistyczną pustką; to jest wolność. Z tej przestrzeni możemy widzieć szerzej, cieplej słuchać i działać precyzyjniej. Pusty umysł nie zna granic. Z umysłu niezakłóconego żadną rzeczą nasza wrodzona mądrość i współczucie mogą przybrać formę w codziennym życiu.
Kiedy umysł jest wypełniony chciwością, wątpliwościami, przywiązaniem i rozróżniającymi myślami, trudno jest dostrzec właściwą drogę naprzód. Opróżnienie umysłu nie oznacza porzucenia odpowiedzialności; oznacza to, że nie należy mylić myśli, której się trzymamy, z całą naszą istotą. Kiedy uwolnimy jedną rzecz, pojawi się przestrzeń niczym otwarte niebo i nasza wrodzona mądrość i współczucie staną się widoczne.
