Ujawnij naturę Buddy, która została przesłonięta

Istnieje tradycyjna analogia, w której krowa je zwykłą trawę, daje mleko, a staranne przygotowanie prowadzi z tego mleka do klarowanego ghee. Kiedy widzimy tylko trawę, trudno rozpoznać bogate pożywienie, które może pojawić się w tym procesie. Jednak przy odpowiedniej pielęgnacji i wysiłku ujawnia się głębia niewidoczna na pierwszy rzut oka. W ten sam sposób istoty, które wydają się zwyczajne, dzięki praktyce i mądrości mogą ujawnić ukrytą w nich naturę Buddy.

Mówi się, że drzewo vini na górze Sula wygląda zwyczajnie, a jednocześnie ma cenne właściwości lecznicze. Sam wygląd zewnętrzny nie ujawnia całej jego wartości. Podobnie nie powinniśmy decydować o całej wartości i możliwościach nas samych lub innych na podstawie aktualnie widocznych nawyków i wad. Dolegliwości mogą prowadzić do działań, które należy naprawić, ale dolegliwości te nie dotyczą całej osoby.

Analogia do niezwykle cudownej wody zachowującej swój naturalny smak w słonym morzu przypomina nam, że życie w świecie pełnym nieszczęść nie czyni natury Buddy identyczną z utrapieniem. Nawet gdy pojawia się gniew i pragnienie wstrząsa umysłem, zdolność zauważania, odwracania się i działania z mądrością i współczuciem nie zanika.

Ciało złożone z ziemi, wody, ognia i wiatru zmienia się bez przerwy. Nie możemy uniknąć nietrwałości narodzin, starzenia się, chorób i śmierci. Jednak nauka o naturze Buddy prosi nas, abyśmy nie traktowali zmieniającego się ciała i emocji jako całości tego, kim jesteśmy. Natura Buddy nie ustanawia tutaj niezmiennej osobistej duszy ani stałego ja. Wskazuje na głęboką zdolność każdej istoty do rozjaśniania cierpienia i dążenia do przebudzenia.

Praktyka nie polega więc na wnoszeniu nowego światła z zewnątrz i przyczepianiu go do siebie. Jest to praca polegająca na zauważaniu i uwalnianiu chciwości, gniewu i złudzeń, które przesłaniają już obecną jasność. Gdy każde pokrycie zostanie usunięte, mądrość i współczucie odzyskują swój naturalny kierunek, a nie są wytwarzane na siłę.

Nie patrz na siebie i nie wnioskuj: „Tym po prostu jestem”. Nie patrz na inną osobę i nie decyduj: „Ta osoba nigdy się nie zmieni”. Nie oznacza to przymykania oka na niewłaściwe postępowanie ani unikania odpowiedzialności. Wyraźnie korygujemy szkodliwe postępowanie, pamiętając, że każda istota zachowuje zdolność przebudzenia. Na tym polega postawa zaufania naturze Buddy.

Przyjrzyj się po cichu jednej dolegliwości, która pojawiła się dzisiaj w umyśle. Nie wiąż z tym całej swojej tożsamości. Spójrz pod spodem, szukając świadomości i zdrowych intencji, które wciąż działają. Praktyka nie jest rywalizacją w zdobyciu tego, czego nam brakuje; jest to droga usuwania tego, co już tu zaciemnia jasność.