Zihindeki gerginliği bırakmayı uygulamak
Bugünkü öğreti, egzersizlerde sıkça duyulan şu sözlerle başlıyor: gerginliği bırak. Bir sporcu bedeninde fazla güç tuttuğunda, antrenör ya da yönetmen ona gevşemesini söyler. Beden gerginse bir sonraki hareket düzgün çıkmaz ve bedenin hareketi doğal olmaz.
Keşiş, zihnin de aynı olduğunu söyledi. Zihin gergin olduğunda her şeyi zorlamaya, her şeye tutunmaya çalışır ve iyi yapma zorunluluğunun yükü altında katılaşır. Bu ne kadar çok olursa, zihin doğallığını o kadar kaybeder ve bir sonraki anın bilgece hareketi kolayca engellenir.
Zihindeki gerginliği bırakmak hiçbir şey yapmamak anlamına gelmez. Daha çok, zihnin asli doğallığının ortaya çıkabilmesi için gereksiz gerilimi ve bağlılığı bırakmak demektir. Beden gevşediğinde iyi hareket nasıl gelirse, zihin gücünü bıraktığında sözler ve eylemler daha yumuşak ve doğru biçimde devam eder.
Uygulamada da böyledir. Uyanış, onu zorla kavrayarak elde edilmez; doğal bir zihin temelinde açılır. Ve bu zihin yalnızca kendisi için rahatlık istemekte kalmamalı, bütün varlıkların birlikte uyanıp huzurlu olmasını dileyen daha geniş bir kalbe doğru devam etmelidir.
Bugün zihninizin katılaştığını hissettiğinizde bir an durun. Omuzlarınızdaki ve ellerinizdeki gerginliği bırakırken, zihindeki gücü de biraz bırakın. Doğallık içinde bir sonraki söz, bir sonraki eylem ve ertesi gün daha huzurlu devam eder.
Vücut gergin olduğunda bir sonraki hareket doğal olarak ortaya çıkmaz; zihin gergin olduğunda bilge söz ve eylemler bloke olur. Zihnin gerginliğini ve bağlılığını bıraktığımızda, onun orijinal doğallığı ortaya çıkar ve o zihinden huzurlu bir yaşam ve pratik devam eder.
