Ακόμη και ένα υψηλό ξύπνημα ωριμάζει ένα βήμα τη φορά.

Όταν σκαρφαλώνουμε σε ένα ψηλό βουνό, δεν μπορούμε να τρέξουμε όλοι μαζί. Καθώς το υψόμετρο ανεβαίνει, η αναπνοή αλλάζει και το σώμα πρέπει να προσαρμοστεί στο νέο ύψος. Εάν τα γόνατα ή η πλάτη είναι αδύναμα, χρειάζονται πρώτα φροντίδα. Εκπαιδεύουμε το σώμα από το χαμηλότερο έδαφος και ξεκουραζόμαστε σε κάθε στάδιο. Αν πάρουμε ελαφρά το βουνό και βιαστούμε προς τα πάνω, το σώμα κουράζεται πριν το μονοπάτι πραγματικά περπατήσει.

Η πρακτική είναι παρόμοια. Σε μια συγκεκριμένη στιγμή, μπορεί να δούμε καθαρά την κατεύθυνση του μυαλού. Ωστόσο, το να το δεις μια φορά δεν σημαίνει ότι οι παλιές συνήθειες και οι αμφιταλαντεύσεις εξαφανίζονται μονομιάς. Επειδή το έχουμε δει, πρέπει να περπατάμε ακόμα πιο προσεκτικά. Τώρα που ξέρουμε πού να πάμε, χρειαζόμαστε χρόνο για να μάθουμε αυτό το μονοπάτι με σώμα και μυαλό.

Η διδασκαλία που ονομάζεται ξαφνική αφύπνιση και σταδιακή καλλιέργεια δείχνει αυτή τη σειρά πρακτικής. Ακόμα κι αν ξαφνικά δούμε την κατεύθυνση της αφύπνισης, υπάρχει μια σταδιακή διαδικασία γυαλίσματος του ώστε να μην κουνιέται στην καθημερινότητα. Ακριβώς όπως ένα άτομο που γνωρίζει πού είναι η κορυφή δεν ανεβαίνει απρόσεκτα, ένας ασκούμενος δεν πρέπει να παραμένει στη σκέψη, «Έχω δει το μυαλό», αλλά πρέπει να το επιβεβαιώνει στη ζωή ένα βήμα τη φορά.

Ένα ψηλό βουνό μας κάνει ταπεινούς. Όταν σκεφτόμαστε το όρος Σουμερού ή ένα ιερό βουνό, ξέρουμε ότι δεν αρκεί να θέλουμε να σκαρφαλώσουμε. Απαιτείται προετοιμασία, τάξη, αναπνοή και ξεκούραση. Η πρακτική είναι η ίδια. Όταν το μυαλό κουνιέται, σταθεροποιούμε ξανά την αναπνοή. Όταν η επιθυμία τρέχει μπροστά, επιβραδύνουμε ένα βήμα. Αυτό που ξέρουμε πρέπει να εξασκηθεί και να ωριμάσει στη ζωή.

Ακόμη και ένα βουνό που δεν μπορούμε να ανέβουμε σωματικά μπορεί να γίνει ένα μονοπάτι εξάσκησης του μυαλού. Ακόμα κι αν το σώμα δεν μπορεί να πάει εκεί, μπορούμε να μάθουμε ότι όταν το μυαλό σείεται, ο κόσμος σείεται, και όταν το μυαλό είναι ακίνητο, δεν κινείται, όπως ένα βουνό. Τελικά, αυτό που έχει σημασία δεν είναι να μιλήσω για τη σύνοδο κορυφής, αλλά με τι μυαλό κάνω το σημερινό ένα βήμα.