Als de geest stil is, nemen ook de golven van het lijden af
In de Dhammapada staat de leer dat wanneer de geest rustig bezinkt en als een helder meer wordt, hij niet langer wordt meegesleurd door de stroom van samsara. Deze woorden tonen heel eenvoudig de kern van de beoefening.
We leven door in te ademen en uit te ademen. Tegelijkertijd komen gedachten zonder ophouden op en verdwijnen ze weer. Wanneer we elk moment aandachtig bekijken, kunnen we de voortdurende stroom van opkomen en verdwijnen zien.
Geboorte en dood zijn niet alleen grote gebeurtenissen ver weg. Op het moment dat een gedachte verschijnt en verdwijnt, en op het moment dat de adem binnenkomt en weer naar buiten gaat, kunnen we ook het principe van opkomen en verdwijnen leren.
Hoe meer misleidende gedachten en gewone gedachten er zijn, hoe ruwer de golven van de geest worden. Maar wanneer we de adem opmerken en rustig zien hoe gedachten opkomen en verdwijnen, bezinkt de geest beetje bij beetje en wordt hij helderder.
Merk vandaag, in plaats van een ingewikkelde uitleg te zoeken, één ademhaling zorgvuldig op. Een kleine inspanning om de geest rustig te laten bezinken is het begin van het pad dat wegvoert van lijden.
Wanneer de geest rustig tot rust komt, wordt hij als een helder meer. De adem komt binnen en gaat uit, en ook gedachten ontstaan en verdwijnen. Als we die momenten goed opmerken, kunnen we de stroom van ontstaan en verdwijnen leren kennen. In plaats van meegesleept te worden door waanideeën, is het rustig observeren van de ademhaling en gedachten en het tot rust brengen van de geest een belangrijk beoefeningspad.
