Kiedy odpuścimy porównania, szczęście już tu dostrzeżemy

Wszyscy pragniemy żyć szczęśliwie. Dlatego staramy się działać lepiej i pracujemy nad tym, by stworzyć dobre życie. Czasem jednak tracimy własne szczęście nie dlatego, że się nie staraliśmy, lecz z powodu umysłu, który porównuje nas z innymi.

Gdy spojrzymy spokojnie, nawet w obecnym życiu są dobre i stabilne części. Ale kiedy patrzymy na kogoś, kto ma więcej od nas, wydaje się zdolniejszy albo wygląda, jakby żył lepiej, umysł łatwo odczuwa brak.

Porównujący umysł nie pozwala nam zobaczyć tego, co już jest. Nasze zdrowie, relacje, możliwość tego dnia i odrobina spokoju nie zniknęły. A jednak, patrząc na to, co należy do innych, tracimy z oczu własne miejsce.

Praktyka nie polega na usuwaniu dużych i małych różnic na zewnątrz nas. Polega na obserwowaniu umysłu, który patrzy na te różnice. Kiedy pojawia się porównywanie i zauważamy: „Nawet teraz jest ze mną w porządku”, umysł może wrócić na swoje miejsce.

Dzisiaj, zamiast umniejszać siebie przez porównywanie się z innymi, spójrzmy na wdzięczność i szczęście, które już zostały dane w naszym własnym życiu.