Kiełek to jeszcze nie owoc

Sutra Nirwany naucza, że gdy ktoś usłyszy tę naukę, dojdzie do wiary w naturę buddy i wzbudzi w sobie umysł zwrócony ku najwyższemu przebudzeniu, osobę tę można nazwać bodhisattwą. Nawet zanim wszystko zostanie osiągnięte, cenny jest umysł, który wyraźnie obrał kierunek i wkroczył na tę drogę.

Lecz wyjaśnienie w księdze nie kończy się na tym. Jeśli widzenie i poznawanie natury buddy wciąż pozostaje na poziomie pojęcia, nazywa się to bodhisattwą światowym. Zrozumienie nauki i wiara w nią nie są tym samym etapem, co pielęgnowanie jej przez całe życie, aż natura buddy zostanie jasno ujrzana.

Pomyśl o pojedynczym nasieniu leżącym w bruździe. Gdy przepycha się przez ziemię i wypuszcza mały kiełek, kierunek życia już się ujawnił. Ale pojawienie się kiełka nie oznacza, że owoc już się uformował. Trzeba właściwie poprowadzić kanał wodny, zapewnić dostęp światła słonecznego i dzień po dniu dbać o miejsce, w którym zapuszczają się korzenie.

Bodhicitta, umysł zwrócony ku przebudzeniu, jest taka sama. To pragnienie przebudzenia jest nasieniem, a czyste wskazania są bruzdą, która nie pozwala umysłowi spłynąć w złe miejsce. Spokój uśmierza chwiejny umysł, aby korzenie mogły sięgnąć głębiej, a mądrość wyjaśnia, co jest prawdziwym wzrostem, a co jedynie dodaną chciwością.

Gdy w ten sposób pielęgnuje się wskazania, spokój i mądrość, nauka znana dotąd jedynie ze słów zaczyna przemieniać się w zmianę działania i umysłu. Księga wyjaśnia, że dzięki tej praktyce osiąga się wyzwolenie, widzi się naturę buddy i w końcu dociera się do miejsca, w którym natura buddy jest widziana jasno. Mistrz Seon Seongcheol nazywa to miejsce siedzibą wielkiego bodhisattwy o wielkiej mocy, który zrealizował wielką nirwanę.

Nie powinniśmy więc uważać się za spełnionych tylko dlatego, że mówimy: „Wierzę w naturę buddy” albo „Umysł zwrócony ku przebudzeniu już się we mnie wzbudził”. Ale z drugiej strony nie powinniśmy też lekceważyć umysłu, który wzbudziliśmy po raz pierwszy, tylko dlatego, że wciąż jeszcze praktykujemy. Kiełek nie jest owocem, ale jest żywym początkiem, który zmierza ku owocowi.

Liczy się nie zdobycie imienia dla siebie, lecz to, jak dziś pielęgnujemy ten umysł. Niech wskazania poprawiają twoje czyny, niech spokój uspokaja twój umysł, a mądrość niech bada przywiązanie i myślenie rozróżniające. Gdy pielęgnujesz krok po kroku, dbając o niego jak o jedno nasienie, nauka znana kiedyś tylko jako idea stopniowo staje się drogą potwierdzoną w życiu.