จงรู้ทันและยอมรับตามที่เป็น

แก่นของสมาธิคือการรู้ทันสิ่งที่เป็นอยู่ตามที่เป็น ตั้งใจดูให้ดี และฝึกรู้ทันสิ่งที่กำลังเกิดขึ้นในตอนนี้โดยไม่แต่งเติม

ท่าทีนี้ไม่ได้จำเป็นเฉพาะในที่นั่งสมาธิเท่านั้น เมื่อใช้ชีวิตในโลก เราก็ต้องมีพลังที่จะมอง ยอมรับ และรับรู้สิ่งต่างๆ ตามที่เป็น

เรามักอยากให้หลายสิ่งเป็นไปตามใจ แต่ธรรมชาติ ฤดูกาล โลก และอีกฝ่ายไม่ได้เคลื่อนไหวตามใจเราเท่านั้น

เหมือนเราไม่อาจบังคับให้ฤดูใบไม้ร่วงมาต่อจากฤดูใบไม้ผลิทันที ชีวิตก็มีจังหวะและกฎของมัน เมื่อพยายามยึดกระแสนั้นอย่างฝืน ความขัดแย้งและการปะทะก็เกิดขึ้น

วันนี้ ก่อนยกความชอบและไม่ชอบขึ้นนำ ลองรู้ทันสิ่งที่มีอยู่ตามที่เป็นก่อน การยอมรับไม่ใช่การยอมแพ้ แต่เป็นจุดเริ่มต้นที่มีปัญญาในการออกจากความทุกข์ที่ไม่จำเป็น