Ο Δρόμος του Βοντισάττβα: Χωρίς Εγκατάσταση, Χωρίς Προσκόλληση
Όταν δεν θεωρείτε το σώμα ως εσάς και δεν κάνετε τον νου κάτι που πρέπει να πιάσετε και να κρατήσετε, φτάνετε να αντικρίζετε ορθά την αληθινή φύση του σώματος και του νου. Αυτό δεν σημαίνει ότι απαλλάσσεστε από το σώμα και τον νου ή ότι τα αποστρέφεστε. Σημαίνει ότι αφήνετε την προσκόλληση που τα κρατά ως «εγώ». Όταν αυτό το πιάσιμο χαλαρώσει, ανοίγει ο δρόμος για να κοιτάζετε ορθά το σώμα και τον νου.
Με αυτή τη σοφία πραγκνά, ο βοντισάττβα είναι ελεύθερος από τις παγιωμένες αντιλήψεις του εαυτού, του προσώπου, του όντος και της διάρκειας ζωής. Επειδή ο βοντισάττβα δεν κρατιέται από αντιλήψεις για τον εαυτό και τους άλλους, για τα όντα και τη διάρκεια της ζωής, η συνειδητοποίηση δεν κλονίζεται από όποιες συνθήκες παρουσιάζονται. Η αδαμάντινη σταθερότητα δεν βρίσκεται στο να φυλάτε σφιχτά κάποια αντίληψη, αλλά στη σοφία που δεν δένεται με αντιλήψεις.
Ωστόσο, και η σκέψη «θα απαλλαγώ από τις αντιλήψεις» μπορεί να γίνει τόπος παραμονής. Χρειάζεται να αφήσετε ακόμη και τη σκέψη ότι έχετε ελευθερωθεί από τις αντιλήψεις. Όταν δεν κρατάτε σφιχτά μια συνειδητοποίηση που πρέπει να αποκτήσετε και δεν στήνετε κάτι που πρέπει να πετάξετε, αποκαλύπτεται η σοφία της μη παραμονής και της μη σκέψης, χωρίς τίποτα να πάρετε και τίποτα να απορρίψετε. Αυτό σημαίνει να μην προσκολλάστε ούτε στην απελευθέρωση από τις αντιλήψεις.
Ο δρόμος του βοντισάττβα είναι να είναι ελεύθερος από τη μορφή χωρίς να αρνείται τη μορφή. Παραμένετε στον κόσμο χωρίς να μπλέκεστε σε αυτόν και βοηθάτε τα όντα χωρίς να στήνετε την αντίληψη ότι εσείς είστε αυτός που βοηθά. Αφήνετε πίσω την προσκόλληση χωρίς να εγκαταλείπετε τη ζωή και, καθώς βοηθάτε τους άλλους, δεν κρατάτε αυτό το έργο ως δική σας αρετή. Αυτός είναι ο δρόμος του βοντισάττβα.
Κοιτάξτε το σώμα και τον νου και παρατηρήστε τι κρατάτε σφιχτά ως «εγώ». Δείτε αν κάνετε τις σκέψεις και τα συναισθήματα που προκύπτουν αντικείμενα προσκόλλησης.
Αν αντιληφθείτε μια προσκόλληση, μην παραμείνετε ούτε στη σκέψη ότι πρέπει να την εξαλείψετε. Χωρίς να κρατάτε τη σκέψη ότι αφήσατε, κάντε όσα έχετε μπροστά σας να κάνετε τώρα.
Όταν βοηθάτε κάποιον, δώστε όλη σας τη φροντίδα στη βοήθεια και εξασκηθείτε να μη στήνετε την αντίληψη «βοήθησα».
Όταν δεν θεωρείτε το σώμα ως εσάς και δεν προσκολλάστε στον νου, φτάνετε να αντικρίζετε ορθά την αληθινή φύση του σώματος και του νου. Με τη σοφία πραγκνά, ο βοντισάττβα είναι ελεύθερος από κάθε παγιωμένη αντίληψη και δεν κλονίζεται από τις συνθήκες.
Όταν αφήσετε τη σκέψη ότι πρέπει να απαλλαγείτε από τις αντιλήψεις, και ακόμη και τη σκέψη ότι ελευθερωθήκατε από αυτές, αποκαλύπτεται η σοφία χωρίς τίποτα να πάρετε και τίποτα να απορρίψετε. Ο δρόμος του βοντισάττβα είναι να μην είναι δεμένος με τη μορφή χωρίς να την αρνείται, να ζει στον κόσμο χωρίς να μπλέκεται σε αυτόν και να βοηθά τα όντα χωρίς να στήνει την αντίληψη της βοήθειας.
- Κρατούσατε σφιχτά αυτό το μπολ, πιστεύοντας ότι είναι εσείς.
- Όσο πιο σφιχτά το πιάνατε, τόσο περισσότερο ταρακουνιόνταν τα κύματα.
- Δεν πετάξατε το μπολ. Απλώς χαλαρώσατε το σφίξιμο.
- Αφήνετε ακόμη και τη σκέψη ότι αφήσατε.
- Βοηθήστε, αλλά μη στήνετε τη σκέψη «βοήθησα».