Zowel verstrooiing als stilte komen voort uit de oorspronkelijke plaats
In onze geest komen verstrooide gedachten op, en ook een stille geest komt op. Toch zijn beide werkingen die verschijnen vanuit de oorspronkelijke plaats van de geest. Zoals het weer niet altijd hetzelfde is, blijft ook de geest niet steeds in dezelfde toestand.
Wanneer we een verstrooide geest volgen, roept de ene misleidende gedachte de andere op, en voor we het weten zitten we gevangen in een net van lijden. Als we één gedachte vasthouden en die blijven volgen, worden ook onze emoties, woorden en daden erdoor geschokt.
Wanneer we daarentegen opmerken dat gedachten en emoties opkomen en er niet door worden meegetrokken, wordt de geest stil. Beoefening is niet de verstrooiing met geweld verwijderen, maar helder opmerken dat verstrooiing opkomt.
Mara-krachten betekenen niet alleen bijzondere wezens buiten ons. Het moment waarop we door misleidende gedachten in onze eigen geest worden meegetrokken en gewaarzijn verliezen, is al het begin van lijden. Daarom moet een beoefenaar in het dagelijkse leven de geest blijven observeren en goede gewoonten cultiveren.
Laat je vandaag, zelfs wanneer verstrooide gedachten opkomen, niet in hun net trekken; herinner je de oorspronkelijke stille plaats en blijf de hele dag gewaar.
Zowel de verstrooide geest als de stille geest komen voort uit de oorspronkelijke plaats van de geest. Het gaat erom verstrooiing op te merken zonder haar te volgen. Laat je vandaag niet in het net van misleidende gedachten trekken, maar bewaar het centrum van de geest.
