Onthul de Boeddha-natuur die verduisterd is

Er is een traditionele analogie waarin een koe gewoon gras eet, melk geeft, en een zorgvuldige bereiding van die melk leidt tot geklaarde ghee. Als we alleen het gras zien, is het moeilijk om de rijke voeding te herkennen die door dit proces kan ontstaan. Maar met de juiste zorg en inspanning wordt een diepte onthuld die in eerste instantie niet zichtbaar is. Op dezelfde manier kunnen wezens die gewoon lijken, door oefening en wijsheid de Boeddha-natuur onthullen die in hen verduisterd is.

Er wordt gezegd dat de vinī-boom op de berg Sula er gewoon uitziet, terwijl hij kostbare geneeskrachtige eigenschappen bezit. Alleen de uiterlijke verschijning onthult niet de volledige waarde ervan. Ook wij moeten niet de volledige waarde of mogelijkheden van onszelf of anderen bepalen op basis van de gewoonten en fouten die momenteel aan het licht komen. Beproevingen kunnen leiden tot daden die gecorrigeerd moeten worden, maar deze beproevingen betreffen niet de hele persoon.

De analogie van het wonderbaarlijke water dat zijn natuurlijke smaak behoudt in de zoute zee herinnert ons eraan dat het leven in een wereld vol ellende de Boeddha-natuur niet identiek maakt aan ellende. Zelfs als woede opkomt en verlangen de geest doet schudden, is het vermogen om op te merken, om te keren en met wijsheid en mededogen te handelen niet verdwenen.

Het lichaam dat bestaat uit aarde, water, vuur en wind verandert zonder ophouden. We kunnen de vergankelijkheid van geboorte, veroudering, ziekte en dood niet vermijden. Toch vraagt ​​de leer van de Boeddha-natuur ons om het veranderende lichaam en de emoties niet te behandelen als het geheel van wie we zijn. De Boeddha-natuur vestigt hier geen onveranderlijke persoonlijke ziel of een vast zelf. Het wijst op het diepgaande vermogen van ieder wezen om kwellingen helder te doorzien en zich naar ontwaken te bewegen.

Oefening is daarom niet het werk van het binnenbrengen van een nieuw licht van buitenaf en het aan onszelf hechten. Het is het werk van het opmerken en loslaten van hebzucht, woede en waanvoorstellingen die de reeds aanwezige helderheid verdoezelen. Naarmate elke bedekking wordt verwijderd, krijgen wijsheid en mededogen hun natuurlijke richting terug, in plaats van met geweld te worden vervaardigd.

Kijk niet naar jezelf en concludeer: “Dit is gewoon wat ik ben.” Kijk niet naar een andere persoon en besluit: “Die persoon kan nooit veranderen.” Dit betekent niet dat we wangedrag over het hoofd zien of verantwoordelijkheid vermijden. We corrigeren schadelijk gedrag duidelijk, terwijl we bedenken dat ieder wezen het vermogen behoudt om te ontwaken. Dat is de houding van vertrouwen in de Boeddha-natuur.

Observeer stilletjes een kwelling die vandaag in de geest opkwam. Bind er niet je hele identiteit aan vast. Kijk daaronder naar het bewustzijn en de gezonde intentie die nog steeds aan het werk zijn. Oefening is geen competitie om te verwerven wat we missen; het is een pad om datgene te verwijderen wat de helderheid die hier al aanwezig is, vertroebelt.