การปฏิบัติคือนิสัยที่ค่อยๆ ฝึกใจ

ในภาพเลี้ยงวัวสิบภาพ การจับวัวหมายถึงการจับทิศทางของใจและพากลับมาสู่ทางแห่งการปฏิบัติ แต่จับวัวได้แล้วไม่ได้แปลว่าวัวจะเชื่องทันที วัวที่เคยวิ่งในทุ่งมานานย่อมไม่อ่อนโยนในคราวเดียว นิสัยเก่าของใจก็ไม่เปลี่ยนในชั่วข้ามคืนเช่นกัน

ความโลภ ความโกรธ ความหลง และความเคยชินที่สั่งสมมานานฝังลึกอยู่ในใจของเรา ใจจึงไม่เปลี่ยนทั้งหมดเพียงเพราะได้ฟังคำดีๆ ครั้งเดียว หรือนั่งภาวนาเพียงชั่วครู่ เราต้องอาศัยการฝึกที่คอยเห็นซ้ำๆ และหันกลับมาซ้ำๆ

ถ้าให้เกลือแก่วัวในเวลาเดิมอยู่เสมอ วัวก็จะค่อยๆ กลับมาในเวลานั้น ฉันใด การสร้างนิสัยดีก็สำคัญต่อการปฏิบัติฉันนั้น การจัดใจในเวลาเดิมทุกวัน การอ่านคำสอน และการทำเมตตากรรม ทำให้ใจค่อยๆ อ่อนโยนขึ้น

ถ้าเราพยายามกดข่มใจด้วยแรงบังคับ ใจอาจยิ่งแข็งกระด้างกว่าเดิม สิ่งสำคัญคือความสม่ำเสมอ การฝึกที่อ่อนโยนและไม่ขาดตอนจะค่อยๆ เปลี่ยนทิศของใจ และเปลี่ยนนิสัยหยาบให้เป็นนิสัยดี

วันนี้ แทนที่จะบังคับใจด้วยกำลัง ขอให้เราสร้างนิสัยดีทีละอย่าง และใช้วันนี้ฝึกใจในทางที่ถูกต้อง