وقتی ذهن متزلزل نمی شود، دنیا به درستی دیده می شود
وقتی ذهن به اینجا و آنجا تکان نمی خورد، می توانیم زیبایی جهان را به درستی ببینیم. وقتی ذهن متزلزل می شود، حتی همان جهان ابتدا شکایت، مقایسه، تبعیض و دلبستگی را به وجود می آورد. اما هنگامی که ذهن ثابت است، زندگی آنگونه که هست به تازگی ظاهر می شود.
سئونگ ساهن سونیم با این روحیه تعلیم داد: وقتی ذهن از اینجا و آنجا متزلزل نمی شود، زیبایی این جهان را می بینیم و متوجه می شویم که این جهان از قبل حقیقت است.
این بدان معنا نیست که حقیقت فقط در مکان خاصی وجود دارد. یعنی کوه و آب و گل و باد و حتی یک کلمه یا عمل معمولی در زندگی روزمره زمانی که ذهن روشن و بی حرکت باشد به عنوان جایگاه دارما آشکار می شود.
در بودیسم سئون، بیداری گاهی از طریق کلمات بسیار عادی و غیرمنتظره آشکار می شود. وقتی پرسیدند بودا چیست؟ یک استاد سئون ممکن است با اشاره به یک شی معمولی درست جلوی چشم پاسخ دهد. این آموزه نشان میدهد که بودا یک شیء خاص در دوردست نیست، بلکه میتواند در همان مکانی که هست، در حال حاضر آشکار شود.
اما حفظ ذهنی بی حرکت در زندگی روزمره آسان نیست. وقتی کسی از ما انتقاد می کند، وقتی چیزی به دلخواه ما نمی رود، یا وقتی تغییرات در جهان ذهن را تکان می دهد، به راحتی تحت تأثیر احساسات قرار می گیریم. بروز احساسات طبیعی است، اما تمرین این است که اجازه ندهید کلمات و اعمال تحت تأثیر این احساسات قرار گیرند.
افکار به وجود می آیند و ناپدید می شوند. احساسات نیز به وجود می آیند و ناپدید می شوند. اگر مدام با آن جریان همراه شویم، ذهن می لرزد. اما وقتی متوجه آن می شویم و مرکز خود را حفظ می کنیم، جهان به تدریج متفاوت ظاهر می شود.
امروز، به جای سرزنش ذهن متزلزل، ممکن است متوجه شویم که تزلزل، توسط افکار و احساسات کشیده نمی شود، و حقیقت را در زندگی همانگونه که هست ببینیم.
وقتی ذهن متزلزل می شود، به نظر می رسد که جهان نیز متزلزل می شود. وقتی ذهن ساکت است، همه چیز در زندگی روزمره مانند دارما ظاهر می شود. افکار و احساسات به وجود می آیند، اما کشیده نشدن توسط آنها تمرین است. امروز، باشد که ما متوجه تزلزل شویم و با حفظ مرکز خود زندگی کنیم.
