همه دارماها راحت هستند، با این حال مردم سروصدای خود را ایجاد می کنند

حتی زمانی که هوا نشان می دهد ممکن است باران بیاید، هر فردی با ذهنی متفاوت آن را دریافت می کند. برای کسی که کشاورزی می کند، باران شیرین می شود. برای کسی که باید به جایی برود، ممکن است به یک مانع ناخوشایند تبدیل شود. باران فقط باران است، اما بسته به ذهنی که با آن برخورد می کند، تبدیل به شادی یا ناراحتی می شود.

در شین‌شین مینگ معنایی مانند این وجود دارد: وقتی در چشم‌ها خواب‌آلود وجود ندارد، همه رویاها خود به خود ناپدید می‌شوند. وقتی ذهن تقسیم نمی شود، ده هزار دارما یک چنین است.

این ضرب المثل نیز وجود دارد: همه دارماها در اصل راحت هستند، با این حال مردم سر و صدای خود را به راه می اندازند.

امور دنیا از اول ما را تکان نمی دهد. غالباً، ذهن خود ما وقتی آن امور را درک می کند، تبعیض قائل می شود و واکنش نشان می دهد، پر سر و صدا می شود. شرایط بیرونی به سادگی بوجود می آیند و از بین می روند، اما ما افکار خوب و بد، سود و ضرر را اضافه می کنیم و توسط آنها متزلزل می شویم.

رویاها زمانی به وجود می آیند که ما در خواب هستیم. وقتی چشم ها به وضوح بیدار هستند، رویاها خود به خود ناپدید می شوند. به همین ترتیب، هنگامی که ذهن بیدار است و پر سر و صدا نیست، تبعیض هایی که توسط شرایط بیرونی به اطراف فشار می آورد، به تدریج فروکش می کند.

مهم این نیست که دنیا را مجبور کنیم ساکت شود، بلکه اول اجازه دهیم ذهن خودمان ساکت شود. هنگامی که ذهن ساکت است، باران به عنوان باران، باد به عنوان باد، و حوادث را می توان همان گونه که هستند مشاهده کرد.

امروز، باشد که ما خودمان را بر اساس اتفاقات بیرونی سر و صدا نکنیم، بلکه با ذهنی آرام به همه چیز نگاه کنیم و خونسردی خود را حفظ کنیم.