وقتی تهیبودن را درک میکنیم، فراز و فرود ذهن سبکتر میشود
ذهن قبل از اتفاقات شاد هیجان زده می شود و قبل از اتفاقات دردناک فرو می ریزد. ما آن بالا و پایینها را بهعنوان «من» درک میکنیم، اما وقتی به دقت نگاه میکنیم، افکار و احساسات جریانی هستند که از طریق شرایط به وجود میآیند و سپس دوباره ناپدید میشوند.
اینکه بگوییم خالی هستند به این معنا نیست که اصلاً چیزی وجود ندارد. همچنین به این معنی نیست که شادی یا درد وجود ندارد. فقط به این معنی است که آنها برای همیشه به عنوان چیزهای ثابت و اساسی باقی نمی مانند. مانند موجی است که به وضوح بالا می رود، اما از دریا جدا نیست.
تمرین رهایی اجباری از شر یک ذهن دردناک نیست. توجه به "این نوع ذهن به وجود آمده است" و تماشای چگونگی تغییر و ناپدید شدن آن ذهن است. وقتی میتوانیم به این شکل ببینیم، نیازی نیست که بیش از حد در بند شادی قرار بگیریم، و لازم نیست قبل از درد کاملاً فرو بریم.
آنچه در این آموزش اهمیت دارد این نیست که ذهن را مجبور کنیم که بهتر به نظر برسند یا سعی کنیم آن را به یکباره تغییر دهیم. ابتدا توجه کنید که ذهن در حال حاضر در کجا گرفتار شده است و از همان مکان یک قدم را در جهتی راست تر انتخاب کنید. تمرین یک رویداد خاص دور نیست. در عبارات، کلمات، قضاوت ها و مراقبت های روز ظاهر می شود.
ذهن بین شادی و درد بالا و پایین میشود. وقتی نمیچسبیم، حتی امواج ذهن هم سبکتر میشوند. امروز نیز باشد که این آموزش به یک انتخاب کوچک در زندگی روزمره تبدیل شود و ذهن را روشن کند.
