Bewustzijn dat niet probeert te vatten

De leer van vandaag begint met de uitspraak dat de geest niet verkregen kan worden, zelfs als we hem zoeken. Dit sluit ook aan bij de woorden uit de Diamantsoetra dat de geest van het verleden niet verkregen kan worden, de geest van het heden niet verkregen kan worden en de geest van de toekomst niet verkregen kan worden. De geest is geen voorwerp dat in de hand kan worden gehouden en opgeborgen.

Wanneer de geest ongemakkelijk is, proberen we van die geest af te komen; wanneer er een goede geest verschijnt, proberen we eraan vast te houden. Toch komen de bewegingen van de geest op en verdwijnen ze volgens voorwaarden. Gedachten, emoties en zwervende verbeeldingen verschijnen een tijd en vallen dan weer uiteen. Hoe meer we ze als vaste substanties proberen te grijpen, hoe meer zware gedachten toenemen.

Daarom moeten we ook zorgvuldig kijken naar de aanwijzing om los te laten. Als we de gedachte dat we moeten loslaten als nog een opdracht vastgrijpen, kan ook dat een gehechtheid worden die de geest aanspant. De leer van vandaag zegt ons licht te kijken, niet alleen naar de geest die grijpt, maar ook naar de geest die worstelt om los te laten.

Beoefening is niet hulpeloos niets doen. Het is zorgvuldig observeren van de geest die nu opkomt en opmerken dat hij verschijnt en verdwijnt. Wanneer we weten dat een gelukkige geest, een ongemakkelijke geest en gedachten aan verleden en toekomst allemaal voorbijgaande functies zijn, voegen we er geen onnodige gehechtheid aan toe.

Probeer vandaag de geest niet op te lossen door hem te grijpen, en klamp je zelfs niet vast aan de gedachte dat je de geest moet loslaten. Alsof je je hand opent en het licht ziet, merk rustig op wat nu opkomt, precies zoals het is. In dat gewaarzijn verliezen zware gedachten vanzelf hun kracht.