อยู่ในความตระหนักรู้แต่อย่ายึดติดกับมัน
ความรู้ตัวที่เรียนรู้จากการปฏิบัติอย่างเข้มข้นไม่ควรถูกเก็บไว้เฉพาะในห้องปฏิบัติ การไม่พลาดลมหายใจที่เข้าออก และการเห็นเวทนาทางกายเกิดขึ้นและดับไป เป็นการฝึกที่ดีในการปลุกใจให้ตื่น
แต่ถ้าเรายึดแต่ความรู้ตัว ความรู้ตัวนั้นก็กลายเป็นความยึดติดอีกอย่างหนึ่ง ทางของผู้ปฏิบัติคือรู้ตัวโดยไม่ถูกผูกไว้ด้วยความรู้ตัวนั้น และใช้ปัญญานี้อย่างถูกต้องในคำพูดและการกระทำในชีวิตประจำวัน
เราไม่อาจดำเนินชีวิตด้วยการหลีกเลี่ยงสิ่งเร้าภายนอกทั้งหมดได้ ดังนั้น สิ่งสำคัญไม่ใช่การตอบสนองทันทีเมื่อมีสิ่งเร้าเข้ามา แต่คือการสังเกตความเปลี่ยนแปลงในกายและใจ แล้วกลับคืนสู่ความวางใจเป็นกลาง
วันนี้ ขอให้ไม่พลาดเวทนาและสภาวะใจที่เกิดขึ้น และดำเนินวันด้วยปัญญาที่ไม่ยึดติดกับสิ่งเหล่านั้น
หากยึดความตระหนักรู้ไว้เฉยๆ มันก็กลายเป็นความยึดติดอีกอย่างหนึ่ง ทางของผู้ปฏิบัติคือรู้ตัวโดยไม่ถูกความรู้ตัวนั้นผูกไว้ และนำปัญญานั้นไปใช้ในคำพูดและการกระทำประจำวัน เราหลีกเลี่ยงสิ่งเร้าภายนอกทั้งหมดไม่ได้ สิ่งสำคัญคือสังเกตกายใจและคืนสู่ความวางใจเป็นกลางแทนการตอบสนองทันที
