Να Βλέπετε Καθαρά Αυτό που Ήδη Υπάρχει

Είναι ένα καλό πρωινό, αλλά πλέον είναι και ένα κρύο πρωινό. Στην αλλαγή των εποχών χρειάζεται να κρατάτε το σώμα σας ζεστό ακόμη κι όταν δεν νιώθετε ακόμη κρύο. Πριν γεννηθεί η σκέψη του κρύου, μπορεί να έχετε ήδη δεχτεί τον ψυχρό άνεμο και να κρυολογήσετε χωρίς να το καταλάβετε. Η σκέψη «είμαι ακόμη καλά» δεν μπορεί να σας δείξει ολόκληρη την παρούσα κατάστασή σας.

Και η μελέτη εξετάζεται ξανά στο σημείο όπου ήδη στέκεστε. Όταν παίρνετε μια σκέψη που γεννήθηκε κατά τη μελέτη και την ερωτάτε ξανά και ξανά, καταλήγετε σε αυτό: το να βλέπετε τα πράγματα όπως είναι αποτελεί τον δρόμο της αφύπνισης. Η πρακτική δεν είναι να φτιάχνετε αυτό που δεν υπάρχει. Είναι να βλέπετε σωστά και να έχετε επίγνωση αυτού που ήδη υπάρχει, ακριβώς όπως είναι.

Η αληθινή φύση δεν είναι κάτι που το φτιάχνει κάποιος. Δεν γεννιέται εκ νέου επειδή εξασκείστε. Υπάρχει όπως ήταν εξαρχής, γι' αυτό, αντί να προσπαθείτε να αποκτήσετε κάτι άλλο, χρειάζεται να γνωρίσετε άμεσα αυτή τη φύση.

Όταν μαζεύεται σκόνη σε έναν καθρέφτη, δεν μπορεί να αντανακλά σωστά. Με τον ίδιο τρόπο, όταν η αληθινή φύση καλύπτεται από άγνοια, πλανεμένες σκέψεις, διαχωριστική σκέψη και προσκόλληση, δεν μπορείτε να την αναγνωρίσετε. Όπως είναι δύσκολο να γνωρίσετε τη διαύγεια ενός καθρέφτη καθώς κοιτάτε έναν θαμμένο στη σκόνη, έτσι δεν βλέπετε σωστά τη φύση σας όσο είναι καλυμμένη από την πλάνη.

Έτσι, η πρακτική δεν βρίσκεται στο να προσθέτετε ολοένα περισσότερα ή να φτιάχνετε κάτι καινούριο. Βρίσκεται στο να έχετε επίγνωση αυτού που ήδη υπάρχει, ακριβώς όπως είναι. Το να προσθέτετε περιττή προσκόλληση δεν βοηθά. Χρειάζεται να κοιτάξετε τι υπάρχει τώρα και τι το καλύπτει ώστε να μην το βλέπετε.

Όταν βλέπετε ένα λουλούδι, ξέρετε ότι είναι λουλούδι. Όταν ακούτε έναν ήχο, ξέρετε ότι είναι ήχος. Όταν γεννιέται μια σκέψη, ξέρετε ότι γεννιέται μια σκέψη. Ωστόσο ο νους δεν παραμένει πουθενά. Το να παραμένει εδώ δεν σημαίνει να σταματά στην αναγνώριση ενός αντικειμένου· σημαίνει να δένεται με έναν νου που αγαπά και κρατά, ή αντιπαθεί και απωθεί. Όχι μόνο η προσκόλληση και η εμμονή, αλλά και ο νους της απόρριψης γίνεται παραμονή.

Αυτό δεν σημαίνει να μην κάνετε τίποτα. Σημαίνει να έχετε επίγνωση όπως ακριβώς είναι τα πράγματα, χωρίς να κρατάτε τον νου καρφωμένο πάνω τους. Αυτή είναι η πρακτική της μη-σκέψης και της μη-παραμονής. Ξέρετε ότι γεννιέται μια σκέψη χωρίς να δένεστε με αυτήν, και ό,τι κι αν βλέπετε ή ακούτε, δεν το αρπάζετε για να το κάνετε δικό σας.

Η αφύπνιση δεν είναι να φτιάχνετε και να αποκτάτε αυτό που δεν υπάρχει· είναι να βλέπετε άμεσα, χωρίς εμπόδιο, αυτό που υπήρχε από την αρχή. Το να γνωρίζετε και να βλέπετε αυτό που υπάρχει όπως ακριβώς είναι συνδέεται επίσης με την πρακτική της βιπασσάνα. Εδώ, η θέα της φύσης (γκιονσόνγκ) προχωρά ένα βήμα πιο πέρα και οδηγεί στο να υπερβείτε ακόμη και αυτόν που έχει επίγνωση. Κοιτάτε αυτό ακριβώς το υποκείμενο, το «έχω επίγνωση», και κινείστε προς το σημείο όπου απομένει μόνο η επίγνωση.

Κι αν δεν μπορείτε να φτάσετε αμέσως σε αυτή την κατάσταση, η πρακτική για τώρα είναι σαφής. Καταβάλετε προσπάθεια να έχετε επίγνωση των πραγμάτων όπως είναι και να τα βλέπετε άμεσα. Όταν ο νους αντιδρά σε ένα αντικείμενο, μην τον ακολουθείτε προς την προσκόλληση ή την απώθηση· συνεχίστε την πρακτική του απλού βλέμματος. Προχωρώντας πιο πέρα, το να υπερβείτε ακόμη και αυτόν που έχει επίγνωση οδηγεί στην κατάσταση της θέας της φύσης.

Η αφύπνιση είναι να ανοίξετε τα μάτια σας σε αυτό που υπάρχει εξαρχής, όχι να δημιουργήσετε ή να αποκτήσετε εκ νέου αυτό που δεν υπήρχε. Όταν βλέπετε καθαρά αυτό το νόημα και το εμπιστεύεστε βαθιά, μπορείτε να αφήσετε τον νου που προσπαθεί να δημιουργήσει κάτι με το ζόρι. Όταν το αφήνετε έτσι, η αληθινή φύση αποκαλύπτει από μόνη της την πληρότητά της.