Hati yang Tidak Menggenggam dan Tidak Membuang

Pagi menjadi dingin seolah-olah musim sejuk tiba tiba-tiba, dan tengah hari agak hangat. Cuaca bulan Oktober indah, tetapi dengan perbezaan suhu siang dan malam yang besar, anda perlu menjaga kesihatan. Untuk menyediakan acara esok, anda mula bersiap hari ini, dan esok anda berkumpul awal lagi serta menghulurkan tangan bersama-sama. Anda bertanya khabar antara satu sama lain dan menyiapkan apa yang perlu secara berdampingan ketika hari bermula.

Hari ini anda meneliti semula ajaran tanpa-minda, bersambung daripada semalam. Dalam ajaran yang bersambung daripada Bodhidharma hingga Patriark Keenam, baris Sutra Intan, "Timbulkan hati tanpa bertapak di mana-mana" (ung mu so ju i saeng gi sim), sangat penting. Walaupun ajaran itu sama, anda perlu kembali kepada intinya dan mempelajarinya sekali lagi.

Tanpa-minda ialah merenung dengan kebijaksanaan yang datang daripada sifat sebenar hakikat sebagaimana adanya (jinyeo), tanpa menggenggam dan tanpa membuang. Kebijaksanaan di sini ialah kebijaksanaan yang timbul daripada sifat sebenar anda. Yang penting ialah memerhati dengan kebijaksanaan itu dan tidak terikat pada mana-mana pihak.

Apabila satu fikiran timbul, fikiran membeza-bezakan timbul, dan mengikuti fikiran itu anda menggenggam atau membuang. Hati yang ingin mengambil apa yang disukai membawa kepada keterikatan dan kelekatan. Apabila anda terikat pada rasa suka, kesilapan juga boleh berlaku kerananya.

Fikiran membeza-bezakan juga bekerja di sisi membuang. Apabila anda menganggap sesuatu tidak disukai, menilainya sebagai tidak baik atau tidak sesuai dengan anda, hati yang ingin menolaknya timbul bersama kemarahan. Kesedaran bergerak mengikut objek dan keadaan yang anda temui, dan daripadanya timbul reaksi melekat atau menolak.

Semasa hidup, anda menemui keadaan yang tidak terhitung. Jika pada setiap satu anda terus menimbulkan pandangan dan fikiran yang tidak perlu, fikiran khayalan berterusan tanpa henti. Seperti ombak yang naik tanpa putus di laut, satu fikiran diikuti satu lagi dan satu lagi. Apabila fikiran khayalan berterusan begini, sukar untuk keluar daripada lumpur kekusutan batin.

Inilah sebabnya ajaran untuk menimbulkan hati tanpa bertapak diperlukan. Merenung dengan kebijaksanaan hakikat sebagaimana adanya, tanpa menggenggam dan tanpa membuang, bermaksud tidak terikat pada fikiran membeza-bezakan dan fikiran khayalan yang timbul mengikut apa yang anda temui. Anda perlu membiarkan hati timbul tanpa halangan, tidak bertapak pada suka mahupun tidak suka.

Dalam kehidupan biasa, sesiapa pun yang anda temui dan apa pun keadaan anda, fikiran membeza-bezakan timbul serta-merta dan anda bertindak balas kepadanya. Itulah sebabnya ajaran ini sangat penting dalam kehidupan seharian. Alangkah baiknya jika anda menyedari sifat sebenar anda dan hati anda tanpa halangan, tetapi anda belum mencapai keadaan itu, dan itu bukan alasan untuk menangguhkan amalan.

Ingatilah ajaran ini sejauh yang anda mampu sekarang, dan terapkanlah dalam kehidupan. Sebelum anda terus menilai berdasarkan fikiran membeza-bezakan lalu timbul masalah, perhatikan supaya kebijaksanaan dapat bekerja. Walaupun sukar, himpunkan hati dalam amalan, dan biasakan diri dalam kehidupan seharian dengan hati yang tidak menggenggam dan tidak membuang.