Doğamızı gördükten sonra bile alışkanlıklar yavaş yavaş yok oluyor.

Zihinsizlik, aklın olmadığı uyuşmuş bir durum değildir. Bize yapışan ve bizi sarsan ayırıcı düşünce ve yanılgıların gücünden kurtulmuş, orijinal zihnin kendisini olduğu gibi ortaya çıkardığı yerdir. İyi ve kötü, kazanç ve kayıp düşüncelerinin ortaya çıkmasından önceki açık yerdir.

Eğer orayı tamamen görmüşsek artık tırmanılacak ayrı bir basamak kalmadığını söyleyebiliriz. Eğer doğamızı açıkça görmüş olsaydık, başka ne elde etmek için çabalardık? Bu nedenle Seon bir anda görmek ve bir anda bitirmekten bahsediyor.

Ancak bunu kelimelerle anlamak, aslında yanıltıcı düşüncelerin hayatta kaybolmasından farklıdır. Bir düşünceyi geri çevirsek ve doğamızı görsek bile, uzun süredir devam eden alışkanlıklar ve karma, beden, konuşma ve ilişkiler yoluyla yeniden ortaya çıkabilir. O halde gereken, uyanışı inkar etmek değil, günlük hayatta görüleni olgunlaştırmaktır.

Bir kapı bir kez açılabilir. Ancak odanın içindeki toz bir gecede tamamen kaybolmaz. Kapının açıldığını biliyorsak, şimdi ışığın içeri girmesine izin veririz, biriken tozu görürüz ve sessizce süpürürüz. Uygulama, bilinmeyen bir şeyi şekle sokmanın işi değildir. Halihazırda görülen zihnin bulanıklaşmadığının günlük olarak doğrulanmasıdır.

Dolayısıyla zihinsizlikten bahsederken sabırsızlanmanıza gerek yok. Yanıltıcı düşüncelerin kaldığını görürsek, o görmenin kendisi uygulamanın yeridir. Bağlılık yükseldiğinde bağlılığı görürüz. Ayrımcılık arttığında ayrımcılığı görürüz ve orijinal doğanın berrak ışığına döneriz. Tamamlanmış gibi davranmamak, kalan alışkanlıkları dürüstçe ortadan kaldırmak uygulamanın tutumudur.